ဧရာ၀တီအေၾကာင္း စာေပေဟာေျပာပြဲ (စကၤာပူ)

(၁)
၂၆.၁၁.၂၀၁၁ ရက္ေန႔က ဧရာဝတီကိုထာဝရရွင္သန္ေစလိုသူမ်ား (စင္ကာပူ) မွ စီစဥ္က်င္းပခဲ႔သည့္ စာေပေဟာေျပာပြဲကိုု ကဗ်ာဆရာမ အမအိျႏၵာ၏ ဖိတ္ၾကားမႈႏွင့္အတူ မွတ္တမ္းတင္ဓါတ္ပံုု ရိုုက္ရင္း သြားေရာက္နားေထာင္ ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။

ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုုတီးကုုန္း)၊ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္၊ ဆရာဒီဇိုုင္း ျမင့္ေမာင္ေက်ာ္၊ ဆရာ ေဒါက္တာထြန္းလြင္(မိုုးဇလ) တိုု႔ လာေရာက္ေဟာေျပာၾကပါတယ္။ စာေပေဟာေျပာပြဲကို ၊ Lavender MRT အနီးက Foochow Building မွာ ေန႔လည္ ၂နာရီကေန ညေန ၈နာရီခြဲအထိ က်င္းပခဲ႔ပါတယ္။

(၂)
ပထမပိုုင္းမစခင္မွာ ကခ်င္ရိုုးရာ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႕ကေန ကခ်င္အကနဲ႔ ကျပေဖ်ာ္ေျဖဧည့္ခံခဲ႔ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ ဆရာ ေအာ္ပီက်ယ္က ကူ၍တြန္းေပးပါ ဆိုုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စတင္ေဟာေျပာပါတယ္။ ဆရာက ကာတြန္းဆရာမိုု႔ ကာတြန္းေလးေတြနဲ႔တကြ ဧရာ၀တီအေၾကာင္းကိုု စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေဟာေျပာသြားခဲ႔ပါတယ္။
ဆရာေဟာခဲ႔တဲ႔အထဲမွာ ပြင့္၊ လင္း၊ ျမင္ သာမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ..

ျပည္သူတိုုင္းသည္ အခု ဒီမိုုကေရစီႏိုုင္ငံမွာ .. သတင္းေတြကိုု သိခြင့္ရွိတယ္။ က်ေနာ္တိုု႔ သတင္းေတြကိုု မသိရရင္လည္း ေမးပိုုင္ခြင့္ရွိတယ္။ သူတိုု႔သတင္းေတြကိုု သူတိုု႔ ဆံုုးျဖတ္တဲ႔အခါမွာလည္း အဲဒီဆံုုးျဖတ္ခ်က္ကိုု မႀကိဳက္ရင္ ကန္႔ကြက္ပိုုင္ခြင့္ က်ေနာ္တိုု႔ အားလံုုးမွာရွိတယ္။

ဆိုုတဲ႔ စကားေလးကိုု သေဘာက်မိပါတယ္။
ဧရာ၀တီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လတ္ေလာျဖစ္ပ်က္ေနရတဲ႔ ျပႆနာေတြကိုု ကာတြန္းဆရာတစ္ဦးျဖစ္တဲ႔ ဆရာက ပရိတ္သတ္ေတြအား ေထာင့္တမ်ဳိး၊ အျမင္တမ်ဳိးကေန ေတြးတတ္ေအာင္၊ စဥ္းစားတတ္ေအာင္ ေဟာေျပာခဲ႔တာျဖင့္ အလြန္ပဲသေဘာက်မိပါတယ္။ ဆရာရဲ႕ သေရာ္ကြက္တခ်ဳိ႕ နဲ႔ တင္ျပခ်က္ ကာတြန္းေလးေတြကလည္း ထိထိမိမိရွိလွပါတယ္။

(၃)
ဆရာျမင့္ေမာင္ေက်ာ္(ဒီဇိုုင္း)က ဧရာ၀တီရဲ႕ ၀ိညာဥ္ဆိုုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဟာေျပာခဲ႔ပါတယ္။ ဆရာက ဧရာ၀တီရဲ႕အေျခအေနကိုု ဓါတ္ပံုုေတြကိုု ဆလိုုက္ရႈိးနဲ႔တကြ ဧရာ၀တီရဲ႕ မ်က္ျမင္သက္ေသတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေဟာေျပာတင္ျပသြားပါတယ္။ ဆရာရဲ႕ ဧရာ၀တီကိုု ရိုုက္ထားတဲ႔ ဓါတ္ပံုုေတြနဲ႔ ေဟာေျပာခ်က္ေတြက က်ေနာ္႔ ရင္ကိုုထိခိုုက္လႈပ္ရွားေစခဲ႔ပါတယ္။

ငွက္ေပ်ာသီးေတြေပါတဲ႔ ျမင္းမူကိုု အညာဆန္ သေဘၤာႀကီးေတြဆိုုက္တဲ႔ ဓါတ္ပံုုကအစ ရႏၵပိုုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္စဥ္က ရႏၵပိုုေက်ာက္တိုုင္၊ ျမစ္ထဲက စစ္ကိုုင္း တံတားႀကီးရဲ႕ ဓါတ္ပံုုေတြအေၾကာင္း၊ အထက္ေအာက္ ဆန္ေနတဲ႔ အညာဆန္သေဘၤာႀကီးေတြအေၾကာင္း၊ ဧရာ၀တီရဲ႕ အင္မတန္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ျမင္ကြင္းေတြ က်ေနာ္ေလ.. ဧရာ၀တီကိုု ပိုုခ်စ္တတ္လာခဲ႔တယ္။

ဧရာ၀တီရဲ႕ ေရစီးေရလာ၊ ဧရာ၀တီလင္းပိုုင္ေတြ၊ ဧရာ၀တီငါးမ်ဳိးစိတ္ေတြ၊ ဧရာ၀တီကိုုမွီခိုု သြားလာေနၾကရဲ႕ သေဘၤာႀကီးေတြ၊ ဧရာ၀တီကိုု အားကိုုးအားထားျပဳေနရတဲ႔ လူေတြအေၾကာင္း၊ ဆိပ္ကမ္းေတြအေၾကာင္း၊ ေသာင္ေတြအေၾကာင္း၊ သစ္ေတြအေၾကာင္း ဆရာရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္ေတြက photo essay ေလးတစ္ပုဒ္သဖြယ္ သိပ္နားေထာင္လိုု႔ေကာင္းတယ္…။ ဧရာ၀တီရဲ႕ ယိုုယြင္းေျပာင္းလဲလာပံုုေတြ၊ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္႔တာ၀န္ေတြ၊ ျဖစ္လာမယ္႔အက်ဳိးအျပစ္ေတြ၊ ရလာမယ္႔ ျပသနာေတြ၊ ျမစ္ဆံုုဆည္ရဲ႕ ဆက္စပ္ပံုုအေၾကာင္းအရာေတြကိုု အက်ဳိးနဲ႔အေၾကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုုစံုု တင္ျပေဟာေျပာခဲ႔တာ က်ေနာ္တိုု႔အတြက္ မွတ္သားစရာေတြအျပင္ စဥ္းစားစရာေတြ အျပည့္နဲ႔ေပါ႔။

ေတာပင္ကိုု ေတာ္ေတာ္ခုုတ္ၾကေပါ႔
ေတာျပဳတ္လိမ္႔ေနာက္ေနာင္
ေတာခုုတ္လိုု႔ ေတာေျပာင္
မိုုးေခါင္ေတာ႔မွာပဲ
မိုုးေခါင္လိုု႔ ေရမၾကြယ္ရင္
သဲပင္လယ္ ျဖစ္လိမ္႔မလြဲ
………..
အဲဒီ သဲပင္လယ္က်မွ ဆရာေဇာ္ဂ်ီကိုု ျပန္ရွာၾကမွာလား ခင္…
………..
ဆရာေဇာ္ဂ်ီခင္ဗ်ား..
ပုုဂံကဗ်ာေတြဟာ … ဧရာ၀တီ ဆိုုတာ
အခုုမွ ခင့္ကိုုေျပာျပလိုုက္ရတယ္..
ေကာင္းမႈေတာ္နဲ႔ ပုုထိုုးေတာ္ၾကီးဟာ
တစ္နည္းအားျဖင့္ ဧရာ၀တီဆိုုတာ
အခုုမွ ေတြးျမင္ၾကည့္မိတာ…
ဆရာေဇာ္ဂ်ီခင္ဗ်ား…
ေဗဒါဟာ… ေဗဒါလမ္းမွာ
နာဂစ္လိုု မုုန္တိုုင္းမ်ဳိးကိုုေတာင္ ေက်ာ္လႊားခဲ႔ရၿပီးပါၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္သာလွ်င္…
သဲထဲေရသြန္ ျဖစ္ရေတာ႔မယ္႔ အေျခအေနပါ..
ပင္လယ္ေရ မခန္းေသးသ၍.. ဘယ္ေန႔ .. ဘယ္မွာ…
ဘယ္ႏွစ္ခါ… သြားခ်ည္ ျပန္လွည့္ လုုပ္ႏိုုင္ဦးမလဲဆိုုတာ…
ေရတစ္စက္ရဲ႕ သံသရာ……။
(ဆရာျမင့္ေမာင္ေက်ာ္ရဲ႕ ေရတစ္စက္ရဲ႕သံသရာ စာအုုပ္မွ)

(၄)
ပထမပိုုင္းနားခ်ိန္မွာ ပရိတ္သတ္ေတြကိုု ဒန္ေပါက္ျဖင့္ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံရင္း ဆရာျမင့္မိုုးေအာင္ရဲ႕ သက္ရွိျမစ္ သီခ်င္းအက္ေဆးေလးကိုု ဖြင့္ထားေပးခဲ႔ပါတယ္။ ကိုုေလးျဖဴရဲ႕ သက္ရွိျမစ္သီခ်င္းနဲ႔ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကမ္းေျခ သီခ်င္းေလးေတြ အပါအ၀င္ေပါ႔။

အမွန္တရားကိုု ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္သူေတြ အမ်ားႀကီးကိုု ေတြ႕ရွိခဲ႔ဖူးသလိုု၊ အမွန္တရားကိုု ခ်ဳိးေဖာက္ဖ်က္စီးသူေတြ အမ်ားႀကီးကိုု ေတြ႕ခဲ႔ရတာ ဧရာ၀တီပါ။ သူေျပာျပမယ္႔ ပံုုျပင္ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ ဂုုဏ္ယူစရာေတြရွိသလိုု၊ သင္ခန္းစာယူစရာေတြလဲ ေတြ႕ ၾကရမွာပါ။ နားေထာင္တတ္မယ္ဆိုုရင္ သူ႔ရဲ႕ စကားေျပာသံေတြ သူ႔ရဲ႕ ေရစီးသံေတြ ၾကားႏိုုင္မွာပါ။ ၾကည့္ျမင္ႏိုုင္မယ္ဆိုုရင္ သူ႔ရဲ႕ ေရျပင္မွာ အတိတ္ရဲ႕ ပံုုရိပ္ေတြကိုု ေတြ႕ျမင္ႏိုုင္မွာပါ။
(ျမင့္မိုုးေအာင္ – သက္ရွိျမစ္ သီခ်င္းအက္ေဆးမွ)

(၅)
ဒုုတိယပိုုင္းမွာ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း (ပုုတီးကုုန္း) က က်ေနာ္ႏွင့္ က်ေနာ္၏ျမစ္မ်ား ဆိုုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဟာေျပာပါတယ္။ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း (ပုုတီးကုုန္း) ရဲ႕ အလွည့္မွာေတာ႔ ဆရာက ကဗ်ာေလးေတြရြတ္ၿပီး ေဟာေျပာပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာျဖစ္တဲ႔ဆရာက ကဗ်ာေတြကိုု ကိုုယ္တိုုင္ခံစားၿပီး ရြတ္ျပသြားတာ နားေထာင္လိုု႔တအားေကာင္းပါတယ္။

ရသသမားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ကေတာ႔ ႏွလံုုးသားနဲ႔ ခံစားမိလိုု႔ ရြတ္တာ ရင္ခ်င္း ဂ်က္ပင္ဆက္ၿပီး ေျပာတာဆိုုတဲ႔ ဆရာဟာ ကဗ်ာေလးေတြနဲ႔ ရွင္းကာလင္းကာ ေဟာေျပာျပသြားပါတယ္။

ျမစ္ေကာ

ျမစ္မေကာေအာင္လို႔
သစ္ေတာတို႔ စိမ္းလန္းရေပမည္။
ေရေဝေတာေတြ စိုင္းစို႔စို႔
မႈိင္းညိဳ႕ညိဳ႕ မႈန္ရီ။
ခ်င္းတြင္းနဲ႔ ဧရာဝတီ
ေရျပာၾကည္သမွ် ျမန္မာေသြးေဟ့..။
တစ္ေတာလံုးေျပာင္၊
တစ္ေတာင္လံုးလင္း၊
ျမစ္က်ဥ္းကာ ေတာင္ေတြေပၚေတာ့…
ေနာင္အရွည္မေမွ်ာ္
ျမန္မာေပ်ာ္ေအာင္လို႔ ကိုယ့္ေသြးကို ကိုယ္ျပန္ေသာက္ၿပီလား…
စိုးေၾကာက္ဖြယ္ အပ်က္သေဘာနဲ႔
ျမစ္ေကာမယ့္ေန႔။

ဆရာေမာင္စိန္၀င္းရဲ႕ သူရြတ္ခဲ႔တဲ႔ ျမစ္ေကာဆိုုတဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ။

(၆)
ေနာက္ဆံုုးပိုုင္းကေတာ႔ မိုုးေလ၀သႏွင့္ ဇလေဗဒမွ ေဒါက္တာဦးထြန္းလြင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာဦးထြန္းလြင္ကေတာ႔ ရာသီဥတုုေျပာင္းလဲလာမႈေတြနဲ႔ ျမစ္ဆံုေရကာတာေၾကာင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ေရးရာ ထိခိုုက္လာႏိုုင္မႈေတြကိုု အခ်က္အလက္နဲ႔တကြ ေထာက္ျပ ေဟာျပသြားခဲ႔ပါတယ္။

ဆရာရဲ႕ ပထမဦးဆံုုး ျပည္ပေဟာေျပာပြဲလိုု႔ ေျပာပါတယ္။ သူ႔ကိုုယ္သူ ေက်ာ္ေက်ာ္ဗိုုလ္ လိုုေျပာၿပီး စင္ေပၚတက္လာခဲ႔တဲ႔ ဆရာဟာ အေသာအေဟာေလးေတြနဲ႔ စင္ေအာက္က ပရိတ္သတ္ေတြကိုု တ၀ါး၀ါးတဟားဟား သေဘာက်ေစခဲ႔သလိုု အခ်က္အလက္နဲ႔တကြ ဆရာ႔ေဟာေျပာမႈေတြအေပၚမွာ စိတ္၀င္တစားရွိေနၾကတာကိုုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

ဆရာက တရုုတ္ရဲ႕ ေရကာတာႀကီးေတြေၾကာင့္ ရရွိလာတဲ႔ တရုုတ္ျပည္ရဲ႕ အက်ဳိးဆက္ ယန္စီျမစ္ေကာလာမႈ ကိုုေျပာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရုုတ္ျပည္ရဲ႕ ျမစ္ႀကီးေတြမႇာ Dam ေတြေဆာက္တာကို ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးပညာရႇင္ေတြနဲ႔ သူတိုု႔ျပည္သူေတြက ဆန္႕က်င္ခဲ႔တယ္။

ကၽြန္ေတာ္႔ကို ငယ္ငယ္တုန္းကအေမဆံုးမခဲ့ဘူးပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းကေလးေတြ အရိုက္ခံေနရတာျမင္ရင္ ကိုယ့္အိမ္က ကေလးေတြ လိမၼာရမယ္တဲ့… ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္က အသိဥာဏ္ မၾကြယ္၀ေသးတဲ့ ကေလးေတြ ပတ္၀န္းက်င္ေရးရာ အသိဥာဏ္မၾကြယ္တဲ ့လူၾကီးေတြ အျမန္ဆံုုးလိမ္မာနိုင္ၾကပါေစ…။

ျမန္မာႏိုုင္ငံမွာ ငလ်င္အလႈပ္ဆံုုးေဒသက ျမစ္ဆံုုေဒသပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုုေဒသမ်ဳိးမွာ ေရကာႀကီးေတြ ဆည္ႀကီးေတြေဆာက္ျခင္းဟာ အႏၲရာယ္ အလြန္ႀကီးတယ္လိုု႔ ဆိုုပါတယ္။ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ေတြ ဆက္စပ္ေတြးေခၚမႈေတြနဲ႔အတူ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေျခခံတဲ႔ ဆရာရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳေတြနဲ႔ ေဟာေျပာခ်က္ေတြဟာ အလြန္ပဲ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းလွပါတယ္။ ေန႔လည္ ၂နာရီကေန ညေန၈နာရီခြဲအထိဆိုုေပမယ္႔ အဲဒီညက အေတာ္မိုုးခ်ဳပ္မွ ၿပီးခဲ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္က ညေနပိုုင္းနားခ်ိန္တုုန္းက ဆရာေအာပီက်ယ္၊ ဆရာ ဒီဇိုုင္းျမင့္ေမာင္ေက်ာ္တိုု႔နဲ႔အတူ အမွတ္တရဓါတ္ပံုုတြဲရိုုက္ခဲ႔ပါတယ္။ ဆရာတိုု႔ရဲ႕ အမွတ္တရ လက္မွတ္ေလးေတြက က်ေနာ္႔ဘ၀အတြက္ေတာ႔ တန္ဖိုုးထား သိမ္းဆည္းရမယ္႔ အရာေလးေတြပဲေပါ႔။

(၇)

ေဟာေျပာပြဲကအျပန္ ညပိုုင္း အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ ကဗ်ာတစ္ပုုဒ္ရြတ္ျဖစ္တယ္။
ပိေတာက္ပြင့္သစ္မဂၢဇင္းထဲက ဆရာႏိုုင္မြန္ေအာင္သြင္ ၏ သူရဲေကာင္းတိုု႔ရဲ႕ သီခ်င္း ဆိုုေသာ ကဗ်ာေလး…။

သူရဲေကာင္းတိုု႔ရဲ႕ သီခ်င္း

ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ထုုရိုုက္ပံုုသြင္း
အေပၚယံေက်ာတင္းေနတဲ႔ ခပ္တိမ္တိမ္ျမစ္တစ္စင္းမဟုုတ္
ရာဇင္၀င္ေသြးနဲ႔ သမိုုင္းကိုုေရးျခစ္
ႏွစ္ေပါင္းရာေထာင္ခ်ီ ရင္ခုုန္သံသံစဥ္ညီ
ႏွစ္ေပါင္းရာေထာင္ခ်ီ ရင္ခုုန္သံသံစဥ္ညီ
မုုန္တိုုင္းပင္လယ္ထဲ ခ်ီတက္ဆဲ

အေမေရ…
ကၽြန္ေတာ္ မစၥစပီကိုု မလြမ္းပါ
ျမစ္၀ါကိုုမတမ္းတပါ
ေရႊထီးေရႊၾကငွာန္းနဲ႔
ေရႊသကၤန္းကိုု ပုုခံုုးထမ္းရင္း
ေခတ္အဆက္ဆက္ လွဳိင္းၾကမ္းမ်ားကိုု ျဖတ္သန္းရင္း
အေမေရ
ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ရဲ႕
သန္႔ရွင္းစြာ ခိုုင္မာစြာ စီးဆင္းေသာ
သူရဲေကာင္းတိုု႔ရဲ႕ သီခ်င္းကိုုမွ
အျပင္းအထန္ျပန္ေတာင္းေနမိတာပါ။
ႏိုုင္မြန္ေအာင္သြင္

ဧရာ၀တီဆိုုတာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏွလံုုးသားပါ။

ေဆာင္းခ်မ္းမိုုး