Category Articles

မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္
မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္
အိမ္မွာ တီဗြီဖြင့္လိုက္ေတာ႔လည္း မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္၊
အိမ္ကလူေတြ ေျပာေနၾကတာလဲ မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္။
ရုံးမွာလည္း ဒီဇိုင္နာမမေတြက သူ႔ဗြီဒီယိုေတြဖြင့္ၾကည့္ၾက သူ႔အေၾကာင္းေတြေျပာၾကနဲ႔ ။
သတင္းစာ၊ မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာလည္း မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္။
Read More

(က)
Laptop တစ္လံုး

သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ အရာေလးပါ။ က်ေနာ္ သူမရွိရင္မေနတတ္ေတာ႔ဘူး။
အမွန္ပါပဲ..။ မိေ၀းဖေ၀း မိသားစုနဲ႔ေ၀း၊ ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ေ၀း၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေ၀း၊ အမိေျမနဲ႔ေ၀း၊ ဟိုအေ၀းတစ္ျပည္ရပ္ျခားမွာ က်ေနာ္္႔အနားမွာရွိေနတတ္တဲ႔ အေဖာ္၊ က်ေနာ္႔ရဲ႕ခ်စ္လွစြာေသာ ေရာင္းရင္း၊ က်ေနာ႔္ရဲ႕ အားကိုးရတဲ႔မိတ္ေဆြ၊ က်ေနာ္႔ရဲ႕ပညာသင္ဖက္ သူငယ္ခ်င္း၊
အဲဒီလို လက္ပေတာ႔ေလးဟာ က်ေနာ္႔ရဲ႕အလင္းေရာင္ေလးတစ္ခုလဲ ျဖစ္ရဲ႕ ..

ငယ္ငယ္တုန္းက ထီေပါက္ရင္ဘာ၀ယ္မလဲလို႔ စိတ္ကူးယဥ္မိတဲ႔အခါ ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္ခဲ႔တာ Laptop တစ္လံုးပါ။ Laptop တစ္လံုးနဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ဘယ္ဟာကိုေရြးမလဲဆိုရင္ Laptop ေလးကိုပဲေရြးခ်ယ္မိမွာအမွန္ပါပဲ။ ဘယ္လိုမွ မပစ္ပယ္ႏိုင္ပါဘူး။ က်ေနာ္ကြန္ပ်ဴတာကိုစြဲလန္းခဲ႔တာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ႔ၿပီပဲ။ က်ေနာ္တို႔သံေယာဇဥ္က ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ႔ၿပီေလ။ အဲဒီေတာ႔ သံေယာဇဥ္က ႀကီးလြန္းလွတာေပါ႔။

အခုဆို ပိုဆိုးလာပါတယ္။ မီးပ်က္တယ္ဆိုတာလဲမရွိေတာ႔ သူနဲ႔က်ေနာ္ ဆက္ဆံေရးက အၿမဲလက္ပြန္းတတီး ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္ေလ။ သူ႔ခလုပ္ကေလးေတြေပၚမွာ က်ေနာ္႔လက္ကေလးေတြ ေျပးလႊားရင္း အင္တာနက္လွဳိင္းလုံးေတြေပၚ က်ေနာ္ကစားရတာ ေပ်ာ္တယ္။ ကိုယ္႔ျပသနာေတြ သူကရွင္းေပးလိုက္၊ သူ႔ျပသနာေတြ ကိုယ္ကရွင္းလိုက္နဲ႔ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္အတူတူ ပုခံုးဖက္သြားရတာ .. ေပ်ာ္တယ္။

တခါတေလလည္းက်ေနာ္က သူ႔ကိုစိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္တတ္ပါေသးတယ္။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ပစ္ထားမိတတ္ေပမယ္႔ က်ေနာ္မေနႏိုင္ပါဘူး။ က်ေနာ္ျပန္လည္ဖက္တြယ္မိတတ္ပါတယ္။
အင္တာနက္နဲ႔ လက္ပေတာ႔သာရွိမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္႔လိုခ်င္တာေတြ အမွန္မုခ် ျဖစ္လာရမွာပဲ။ သူလက္ကိုတြဲ က်ေနာ္ ရဲရဲႀကီး ႀကံဳး၀ါးခဲ႔ဖူးတယ္။ အဲဒီလို သူဟာ က်ေနာ္႔အတြက္ ထာ၀ရမိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႔တာပါ။

(ခ)
မိုဘိုင္းဖုန္း

က်ေနာ္က ပကာသနေတြကို မက္မက္ေမာေမာစားသံုးတတ္သူ မဟုတ္ပါ။
က်ေနာ္႔မွာ လက္တေလာ ဟမ္းဖုန္းေလးတစ္လံုး ရွိပါတယ္။ ဖုန္းေလးရခါစကေတာ႔ ဖုန္းေျပာရုံ မက္ေဆ႔ပိုရုံကလြဲလို႔ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိလို႔ စိတ္မ၀င္စားခဲ႔ဖူးပါဘူး။ ေနာက္ေတာ႔ ပ်င္းတဲ႔အခါ ေလွ်ာက္ၿပီးကလိရင္းက ဂိမ္းကစားတတ္လာတယ္။ ေတြ႕သမွ်အမွတ္တရဆိုၿပီး ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ရင္း ဖုန္းေလးနဲ႔ ကင္မရာေလးကိုသေဘာက်လာပါတယ္။ သီခ်င္း၀ါသနာပါတဲ႔သူမို႔ နားၾကပ္ေလးတတ္ၿပီး သီခ်င္းေလးေတြနားေထာင္တတ္ပါတယ္။
ဘလူးတုေလးသံုးလိုက္၊ USB ေလးသံုးလုိက္နဲ႔ သူနဲ႔ က်ေနာ့္လက္ပေတာ႔ေလးနဲ႔က သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားပါေတာ႔တယ္။
ပန္းၿခံထဲမွာထိုင္ၿပီး ကဗ်ာရြတ္ရင္း ဖုန္းေလးနဲ႔ ကိုယ္႔အသံကိုသြင္းတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းအရာေလးေတြ ျပန္စဥ္းစား၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးကဗ်ာေလးေတြျပန္ဆိုၿပီးေတာ႔ အသံသြင္းျဖစ္တယ္။ အဲဒီဖုန္းေလးက ခ်စ္စရာေလးပါဗ်ာ။

က်ေနာ္ေပါ႔ဆမိလို႔ ကုတင္ေပၚက ျပဳတ္က်ရတာလဲ အခါခါ။ တခါမွလည္းကြဲသည္နာသည္မရွိ။ အၾကမ္းပရမ္းအေတာ္ခံသည့္ေကာင္ ..။

မနက္ခင္းသူ႔က်ျပန္ေတာ႔လည္း သူ႔ကိုပဲ အားကိုရတယ္။ က်ေနာ္႔မွာ ႏွဳိးစက္နာရီမရွိေတာ႔ ..။ သူ႔ကို ႏွဳိးခိုင္းရတယ္။ က်ေနာ္႔အတြက္ နာရီဆိုလဲ..သူ။ ျပကၡဒိန္ဆိုလဲ..သူပဲေပါ႔။

အလုပ္အားတဲ႔ရက္ ညီအစ္ကိုတေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းတေတြ ေတြ႕ၾကဆံုၾကဖို႔ခ်ိန္းတဲ႔အခါ… ျမန္မာျပည္က မိသားစုေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီဖုန္းဆက္တဲ႔အခါ.. သူရွိေနေတာ႔ က်ေနာ႔မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးအဆင္ေျပပါတယ္။

တစ္ေန႔က ေတာ႔ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ က်ေနာ္႔ကို ခပ္တိုးတိုးေလးလာေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္က သူ႔ကို အသံုးခ်လို႔ရလို႔ေပါင္းတာပါတဲ႔။ က်ေနာ္႔အတြက္ မလိုအပ္တဲ႔တစ္ေန႔က်ရင္ သူ႔ကို စြန္႔ပစ္သြားမွာသူသိပါတယ္တဲ႔။
က်ေနာ္သနားသြားပါတယ္။ က်ေနာ္ သူ႔ကိုသံေယာဇဥ္တြယ္ေနမိပါၿပီ။ က်ေနာ္႔စိတ္ထဲမွာလဲ သူ႔ကို မစြန္႔ပယ္ႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။ က်ေနာ္႔အတြက္ အသံုး၀င္လြန္းလို႔ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး တန္ဖိုးထားပါတယ္။ က်ေနာ္သြားေလရာမွာ သူအၿမဲပါပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ဖုန္းကေလးက ေမ႔က်န္ခဲ႔လို႔မရတဲ႔ အရာတစ္ခုျဖစ္လာပါေတာ႔တယ္။

(ဂ)
ဂစ္တာတစ္လက္

ခင္ဗ်ားတို႔ … လူငယ္ဘ၀ကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းခဲ႔ၾကပါသလဲ။
က်ေနာ္.. ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ႔ပါတယ္။
အဲဒီလို ဂစ္တာေတးသံေတြနဲ႔အတူ က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ္႔ ဂစ္တာေလးဟာလည္း ဆြတ္ပ်ံ႕လြမ္းေမာဖြယ္ရာညေတြရဲ႕ လေရာင္လြင္ျပင္မွာ အတူတူျဖတ္သန္းခဲ႔ၾကဖူးပါတယ္။
ရပ္ကြက္ထဲမွာ၊ လမ္းမေပၚမွာ၊ အေဆာင္ေရွ႕မွာ၊ အိမ္ေရွ႕ကြပ္ပ်စ္ေပၚမွာ … ဂစ္တာေလးကိုေထြးပိုက္ ၾကည္ႏူးစရာေတးသံေလးေတြ၊ လြမ္းဆြတ္စရာ ေတးသီခ်င္းေလးေတြကို ဖန္ဆင္းခဲ႔ဖူးတယ္။

စိတ္ညစ္ညဴးစရာမွန္သမွ် ဂစ္တာတီးၿပီးသီခ်င္းဆိုလိုက္ရင္ အားလံုးက ေျပေလ်ာ႔သြားခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ခုခုေၾကာင့္ အဆင္မေျပေဒါသထြက္လာတဲ႔အခ်ိန္၊ စိတ္မၾကည္မလင္ျဖစ္တဲ႔ အခ်ိန္ေတြမွာ ဂစ္တာေလးက က်ေနာ္႔ရဲ႕ စိတ္ထြက္ေပါက္၊ စိတ္ေျဖသိမ္႔စရာ အရာေလးတစ္ခုျဖစ္ခဲ႔တာပါ။ ဂစ္တာႀကိဳးေလးေတြေပၚမွာ က်ေနာ္႔လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ ေျပးလႊားတဲ႔ အခ်ိန္၊ ခပ္တိုးတုိးေလး ညည္းဆိုလိုက္တဲ႔ သီခ်င္းစာသားအပိုင္းအစတစ္ခ်ဳိ႕ … အဲဒီလို က်ေနာ္႔ရင္ခုန္သံေတြကို ဂစ္တာေလးနဲ႔ ေျခြ..ေျခြ ခ်ခဲ႔ဖူးတယ္။

အခုေတာ႔က်ေနာ္႔ ဂစ္တာေလးကို လြမ္းေနတယ္။
အခန္းေထာင့္မွာေထာင္ထားတဲ႔ ႀကိဳးေလ်ာ႔ေနတဲ႔ ဂစ္တာေလးတစ္လက္ဟာ သူ႔သခင္ရဲ႕ ေထြးေပြ႕မႈကို ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး ေစာင့္စားေနရွာမွာပဲ။ ဂစ္တာေလးသာ စကားေျပာတတ္မယ္ဆိုရင္ေလ .. သူလဲ က်ေနာ္႔ကို လြမ္းေနတာပါလို႔ ေျပာမွာေသခ်ာပါတယ္။

လူငယ္ဘ၀မွာ ဂစ္တာေလးနဲ႔အတူ ျဖတ္သန္းခဲ႔ရတဲ႔အတြက္ ဂစ္တာေလးကို ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္မိတယ္။ သူ႕ေၾကာင့္ က်ေနာ႔္စိတ္ထြက္ေပါက္ေတြ မေကာင္းတဲ႔ေနရာကို ေရာက္မသြားခဲ႔တာေပါ႔။ စိတ္ညစ္လို႔ အရက္မေသာက္ဘူး.. စိတ္ညစ္လို႔ ဂစ္တာတီးတယ္။ အသည္းကြဲလို႔ အရက္မေသာက္ဘူး .. အသည္းကြဲလို႔ ဂစ္တာတီးလိုက္တယ္။

သူငယ္ခ်င္းေတြ အျပင္သြားရေအာင္လာေခၚၾကတဲ႔အခါ က်ေနာ္.. ဂစ္တာတီးေနတတ္ပါတယ္။ ထမင္းစားရေအာင္လို႔ ေမေမလာေခၚတဲ႔အခါ က်ေနာ္.. ဂစ္တာတီးေနတတ္ပါတယ္။ ဂစ္တာနဲ႔ က်ေနာ္၊ က်ေနာ္နဲ႔ ဂစ္တာက ခြဲလို႔မရတဲ႔ အရာတစ္ခုပါ။

အခုလား….
အခု က်ေနာ္ဂစ္တာတီးေနတယ္ေလ..
က်ေနာ္႔ဂစ္တာေလးမဟုတ္တဲ႔ ဂစ္တာတစ္လက္ကိုေပါ႔ ။
တခ်ိန္က အတူတြဲခဲ႔ဖူးတဲ႔ ဂစ္တာေလးရယ္..ငါ႔ကို ခြင့္လႊတ္ေပးပါကြယ္…

(ဃ)
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္

က်ေနာ္ကေတာ႔ စူပါမွ စူပါပဲဗ်ာလို႔ ကိုလြင္မိုးကဆိုလာေတာ႔ က်ေနာ္႔ကိုယ္က်ေနာ္ ၿပံဳးမိပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ႔ ေကာ္ဖီမွေကာ္ဖီပဲဗ်ာလို႔လဲ သူ႔လိုမ်ဳိး လိုက္ေျပာျဖစ္တယ္။

က်ေနာ္ အရင္က လဘက္ရည္ကိုႀကိဳက္ခဲ႔တယ္။ အညာသားေတြက အခ်ဳိႀကိဳက္တယ္ေလ။ ခ်ဳိစိမ္႔တို႔ ဖန္ခ်ဳိတို႔ေပါ႔။ လဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တာကိုက အလုပ္တစ္ခုလိုမ်ဳိးပဲ။ သြားေနက်မသြားရရင္ မေနႏိုင္ဘူး။ အဲလိုပဲ ေသာက္ေနက် မေသာက္ရရင္လဲ မေနႏိုင္ခဲ႔ဘူး။ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုေတြက လဘက္ရည္ေလး၊ ေကာ္ဖီေလးေတြကို အရသာခံေသာက္ရင္း စကားေျပာေနက်၊ ျငင္းခုန္ေနက်ကိုး။

ေနာက္ပိုင္းမွာ မနက္ခင္းေက်ာင္းသြားတယ္ ေကာ္ဖီနဲ႔မုန္႔ကၽြတ္ (ေရႊက်ီးမုန္႔ကၽြတ္ဗ်)၊ ေက်ာင္းမွာ ကင္တင္းန္ထုိင္ေတာ႔လဲ စူပါေကာ္ဖီ၊ ေက်ာင္းကျပန္လာ ၇၃လမ္း၊ ယူနီစန္မွာ သူငယ္ခ်င္းတေတြ ထိုင္ၾကေတာ႔လည္း စူပါ၊ ညပိုင္း စာၾကည့္တဲ႔အခါ ေသာက္မိတာကလည္း စူပါေကာ္ဖီပါ။ လဘက္ရည္ဆိုင္မွာ က်ေနာ္လက္ခုပ္တီးလိုက္ရင္ စာပြဲထုိးေလးေတြက စူပါတစ္ခြက္ အျမန္လာခ်ေပးေလ႔ရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ေကာ္ဖီက က်ေနာ္႔ဘ၀ထဲကို တစ္စတစ္စ ၀င္ေရာက္လာခဲ႔တယ္။

ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ဟာ စြဲမက္ဖြယ္ရာေကာင္းပါတယ္။ ေဆြမ်ဳိးေမ႔ေအာင္ေကာင္းတဲ႔ အရသာဟာ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ပါပဲ။
အခုေတာ႔စူပါကေန နက္စ္ကေဖး(အ၀ါ)ကို ေျပာင္းၿပီး ေသာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အရသာက နည္းနည္းေလး ကြဲလြဲေနပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ေကာ္ဖီႀကိဳက္တဲ႔လူကေတာ႔ ေကာ္ဖီေလးေသာက္ေနရရင္ ေက်နပ္ေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ လြမ္းစရာေကာင္းတဲ႔အရသာေလးကေတာ႔ စူပါေကာ္ဖီမစ္ပါပဲဗ်ာ။

ေမေမက ေကာ္ဖီေသာက္ရင္ မႀကိဳက္ပါဘူး၊ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္ တတြတ္တြတ္ေျပာေနတတ္ပါတယ္။ ေကာ္ဖီေသာက္တာမ်ားတဲ႔ေနေတြဆို ဂစ္တာတီးလိုက္ ကြန္ပ်ဳတာသံုးလိုက္နဲ႔.. မိုးလင္းသြားတတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ေကာ္ဖီဆို အနည္းဆံုးတစ္ေန႔သံုးခြက္ပါပဲ။ အဲဒီလိုေကာ္ဖီက က်ေနာ႔္ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးေလးပါ။

ကဗ်ာဆရာႀကီး အိုမာခရမ္ေရးခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာေလးကို သတိရမိပါတယ္။
“သစ္ရိပ္ေအာက္မွာ
ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္
၀ိုင္တစ္ခြက္နဲ႔
ခ်စ္သူသာအနားမွာရွိေနမည္ဆုိပါလွ်င္
ေလာကဟာ ျပည့္စံုဖြယ္အတိ
ျဖစ္ေနပါလိမ္႔မည္..” တဲ႔။

က်ေနာ္အတြက္ ကေတာ႔ လက္ပေတာ႔တစ္လံုး၊ မိုဘိုင္းဖုန္းနဲ႔ ဂစ္တာတစ္လက္၊ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္သာ ရွိေနခဲ႔မယ္ဆိုရင္ေလ..
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္မလို..
ေလာကႀကီးဟာ ၿပီးျပည့္စံုသြားပါေတာ႔တယ္။

ေဆာင္းခ်မ္းမိုး

ေမာင္ထင္ေရ..

ငါသတိရျခင္းမ်ားစြားနဲ႔ စာေရးလိုက္ပါတယ္ကြာ..
မင္းေရာ အလုပ္အကိုင္ေတြအဆင္ေျပရဲ႕လား..
မေတြ႕ရတာလဲ ၾကာၿပီကြာ။ အရင္ကလို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ရင္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေတြ ေရာက္တတ္ရာရာ မေျပာရတာ ၾကာၿပီေနာ္။
ငါကေတာ႔ ဒီမွာ မင္းတို႔ကိုတအားသတိရတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းတို႔ဒီကိုလာမယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ပိုေကာင္းမယ္။ မင္းတို႔ အျမင္ပိုက်ယ္တာေပါ႔ကြာ..။ ဒီမွာကေတာ႔ လူမ်ဳိးေပါင္းစံုဆိုေတာ႔ ႏိုင္ငံတကာ ယဥ္ေက်းမႈေပါင္းစံု၊ အသြင္အဆန္း၊ ဒီဇိုင္းေပါင္းစံု ေပါ႔ကြာ။ ေျပာရရင္ ဒီႏိုင္ငံက အေရွ႕လိုလို အေနာက္လိုလို လူေတြနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈေတြက တအားေရာယွက္ေနတယ္။ ငါတို႔ႏိုင္ငံမွာေတာ႔ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈ ျမန္မာဒီဇိုင္း ျမန္မာစာလံုးေတြနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္အႏုပညာေတြရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ကြာ ငါ႔အျမင္ကေတာ႔ ဒီဇိုင္နာတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြဟာ သူ႕အျမင္သူ႕အာရုံေတြေပၚမွာ မူတည္ေနတယ္လို႔ထင္တယ္ကြာ။
ေနရာေဒသတစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုေတာင္မွ ဒီဇိုင္းအျမင္မတူၾကေသးတာကြာ။ ငါတို႔ ျမန္မာဒီဇုိင္းနာေတြ ႏိုင္ငံတကာကို ၀င္ဆန္႔ႏိုင္ဖို႔ ဆိုတဲ႔ေနရာမွာ နည္းပညာတစ္ခုတည္းတင္မဟုတ္ပဲ ဖန္တီးႏိုင္တဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြနဲ႔ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ ရွိဖို႔ရာ အဓိက အေရးႀကီးတယ္လို႔ ငါျမင္တယ္ကြာ။

ငါတို႔ေျပာခဲ႔တဲ႔အတိုင္းပဲ Photoshop ေလာက္ Illustrator ေလာက္တတ္ၿပီး၊ Graphic Design Software Tools ေတြကိုသံုးတတ္ရုံနဲ႔ ဒီဇိုင္နာ မျဖစ္ဘူးဆိုတာေလကြာ။ မွတ္မိၾကမွာေပါ႔။ ဒီမွာက Graphic Designer ေတြအတြက္ အလုပ္ေခၚရင္ Art School ကၿပီးတာလား Graphic Design ေက်ာင္းကၿပီးတာလား စသျဖင့္ ၾကည့္တတ္ၾကပါတယ္။ ငါတို႔ဆီမွာကေတာ႔ သင္တန္းေတြမွာ Photoshop, Illustrator သင္ၿပီးရင္ Graphic Designer ျဖစ္ၿပီလို႔ထင္ေနၾကပါတယ္။ ဒီအဆင့္ဟာ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းအျဖစ္ စႏိုင္ရုံပဲရွိပါဦးမယ္။ ငါတို႔ ျငင္းခံုခဲ႔ၾကသလိုပဲ Creative က အဓိကပဲ။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီထက္ အဓိကက်တာက ဒီဇိုင္းအျမင္ရွိဖို႔႔ပဲ။

ေမာင္ထင္ေရ..
မင္းနဲ႔ေပါင္းၿပီး ဆိုင္းဘုတ္ဒီဇိုင္းေတြ ေငးခဲ႔ရာက ငါမွာ ဆိုင္းဘုတ္ေတြျမင္ရင္ ဒီဇိုင္းေတြကို လိုက္ၾကည့္တတ္တဲ႔ အက်င့္က စြဲေနပါၿပီ..။ မွတ္မိပါေသးတယ္ကြာ .. အေရာင္က ဘာကိုသံုးထာတာ၊ ဘယ္လိုအေရာင္ေတြစပ္ထားတာ၊ Fontက အထူ၊အပါး ဘယ္လို၊ ေစာင္းထားတာ၊ အနားေတြဘယ္လိုကြပ္ထားတာ၊ စသျဖင့္ ငါတို႔ေတြ လမ္းေဘး၀ဲယာတစ္ေလွ်ာက္ ေတြ႕သမွ်ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္ေတြ၊ ျမင္သမွ် ဒီဇိုင္း၊ ပန္းခ်ီ၊ ဓါတ္ပံုေတြကို ေလ႔လာေ၀ဖန္သံုးသပ္ခဲ႔ၾကတာေတြ..။ အဲဒီလို ငါတို႔ေတြဟာ ေလ႔လာစရာ နယ္ပယ္က်ဥ္းက်ဥ္း၊ ေဘာင္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ငါတို႔ရဲ႕အျမင္ေတြကိုေတာ႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဖြင့္ထားႏိုင္ခဲ႔ၾကတယ္ေလ..။ ၿပီးေတာ႔ မင္းက ဒီဇိုင္းတစ္ခုလုပ္ၿပီဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္ရွည္တတ္တယ္။ မင္းစိတ္တိုင္းက်ၿပီဆိုမွ လႊတ္တတ္တယ္။ ဒီေရာက္ေတာ႔ ငါ မင္းကို ပိုသတိရတာေပါ႔..။

အလုပ္ထဲမွာ ေပါင္းရတာေတြကလည္း Graphic Designer ေတြဆိုေတာ႔ ငါမင္းကို ပိုသတိရတယ္။ ၿပီးေတာ႔ လုပ္ငန္းထဲက အေတြအႀကံဳေတြ တခ်ဳိ႕ကို ငါ မင္းကိုေျပာျပခ်င္တယ္။ မင္း စိတ္၀င္စားမယ္ဆိုတာလဲ ငါသိတယ္။

(၁) အသံုးခ် ေဆာဖ္၀ဲမ်ား
ဒီမွာက ဒီဇိုင္နာေတြက Adobe InDesign ကို အဓိကထား သံုးၾကတယ္။ InDesign ထဲမွာပဲ အကုန္လုပ္တယ္။ Publishing ပိုင္း ဆိုေတာ႔ Indesign က အဓိကပဲေလ။ ငါတို႔ ျမန္မာျပည္မွာကေတာ႔ PageMaker ေပါ႔ကြာ။ ဒါေပမယ္႔ PageMaker က အေ၀းႀကီးမွာ က်န္ခဲ႔ပါၿပီ။ InDesign က သံုးရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ Vector ပံုေတြအတြက္ Adobe Illustrator နဲ႔ Photo ေတြ အတြက္ Adobe Photoshop ကိုသံုးၾကတယ္။ Indesign နဲ႔ပတ္သက္ရင္ေတာ႔ အားလံုးက ဆရာႀကီးေတြပဲ။ အဲဒါက ဒီမွာ Graphic Designer အမ်ားဆံုးသံုးၾကတဲ႔ ေဆာ႔ဖ္၀ဲေတြပဲ။ Version ကေတာ႔ CS4 ဆိုတဲ႔ အျမင့္ႀကီးေတြ မသံုးႏိုင္ေသးပါဘူး။

(၂)ကာလာသီအိုရီ
ေနာက္တစ္ခုက အေရာင္။ အေရာင္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ေျပာခဲ႔သလိုပဲ ပတ္၀န္းက်င္ေဒသက အေရာင္ေတြကို စိုးမိုးထားတယ္ဆိုတာေလကြာ..။ ဥပမာ ကုလားေတြက အစိမ္းကိုႀကိဳက္က်တယ္။ အဲဒီအစိမ္းကိုပဲ ဂ်ပန္ေတြက တစ္မ်ဳိး၊ မႀကိဳက္က်ျပန္ဘူး။ ငါတို႔ဆီမွာ တခ်ဳိ႕က အနက္ေရာင္ကို မႀကိဳက္က်သလိုေပါ႔ကြာ။ ၿပီးေတာ႔ ျမန္မာမွာ အမ်ားစုက အေရာင္ကို ဂရုမစိုက္ၾကဘူး။ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ႀကီးေတြ သံုးၾကတယ္။ ဒီမွာ အဲလိုမသံုးၾကဘူး။ pantone colour ေတြကို အသံုးမ်ားတယ္။ ငါမွာ Graphic Design ကိုလည္း ေလ႔လာခဲ႔ရျပန္ေတာ႔ ငါ႔ထက္ဒီဇိုင္းပိုေတာ္တဲ႔ မင္းကို ဒီကုိလာခဲ႔ေစခ်င္တာပါ။ Color Theory ကိုလည္း ဘာသာရပ္တစ္ခုသဖြယ္ ငါတို႔ စနစ္တက်ေလ႔လာရပါမယ္။

(၃) Typography
ေနာက္တစ္ခုက Typography.. အဲအပိုင္းမွာ အဓိကအသံုးမ်ားတာကေတာ႔ ငါတို႔အႀကိဳက္ Helvetica font ပဲကြ။
ေဖာင့္ အထူအပါး၊ အက်ဥ္းအက်ယ္၊ အေစာင္းအတည့္၊ ေဖာင့္ကာလာ၊ ၿပီးေတာ႔ Line Height, Line Spacing ေတြ..။ အဲဒီေနရာမွာ ငါတို႔ျမန္မာေတြက ျမန္မာေဖာင့္ေတြအမ်ားဆံုးသံုးလာခဲ႔ၾကတာ။ ဒီမွာ English နဲ႔ Chinese Font ေတြပဲ သုံးၾကတာဆိုေတာ႔ အနည္းငယ္ေတာ႔ ကြာျခားသြားမယ္။ ငါထင္တယ္ ဒါကလည္း မင္းအတြက္သိပ္အေရးမႀကီးပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ မင္းသိထားသင့္တယ္။ ဒီမွာကေတာ႔ Typography ဆိုတာကလည္း ဘာသာရပ္တစ္ခုပဲေလ။ သူကို သီးသန္႔ထပ္ေလ႔လာရမယ္ကြာ။ Typography နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆိုက္ေတြလည္းရွိပါတယ္။ ငါလဲ တတ္ႏိုင္သမ်ွ ေလ႔လာထားတဲ႔ဆိုက္ေလးေတြ တင္ေပးပါ႔မယ္။

(၄) Measurement, File Format, Layout and Color Separation
Measruement အပိုင္းမွာေတာ႔ ဒီမွာ cm, mm(မီလီမီတာ)ကို သံုးတယ္။ အဲဒါေလးလဲ သတိထားလာခဲ႔ကြာ။ ခန္႔မွန္းရတာ မလြယ္ဘူးကြ။ အဲဒါလဲ ငါတို႔ ျမန္မာနဲ႔ ျခားနားခ်က္တစ္ခုပဲေလ။ ေနာက္တစ္ခုက ဖုိင္ format ေတြ။ Indesign file format ကေန pdf file formal အျဖစ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးအဆင့္မွာ ထြက္မယ္ေလကြာ။ အဲဒီေတာ႔ Indesign ကို save တဲ႔အခါ ဘယ္လိုပံုစံေတြနဲ႔ save မယ္ဆိုတာေတြကို ေလ႔လာပါ။ layout ပိုင္းကေတာ႔ ကြာတယ္ကြာ။ ဒီက ဒီဇိုင္း sample ေတြကို ၾကည့္ရင္မင္းသိပါလိမ္႔မယ္။ ဒီက flyer ေတြ၊ Mailer ေတြ၊ Broucherေတြ၊ ျမင္ရင္ အဲဒီ layout Design ေတြကို ေလ႔လာပါ။

(၅) ဘာသာစကား
သူငယ္ခ်င္းေရ..ဘာသာစကားက ဒီမွာအေရးႀကီးဆံုးပဲကြာ။ တျခားသူေတြထက္ ဂရပ္ဖစ္ဒီဇိုင္နာေတြက ပိုၿပီးအေရးႀကီးပါတယ္။ client ေတြ၊ customer ေတြနဲ႔ ဆက္ဆံရတဲ႔အခါ သူတို႔လုိခ်င္တာေတြ ကိုယ္လုပ္ေပးမယ္႔အရာေတြ ေျပာၾကဆိုၾကတဲ႔အခါ၊ အေရးပါလာတယ္။ ငါတို႔ ျမန္မာျပည္မွာေတာင္ တို႔တစ္ေတြ တခါတေလ လိပ္ပတ္လည္ေအာင္ေျပာၾကဆိုၾကရတာေတြ ရွိတယ္ေလ။
ဒီမွာ client အမ်ားစုက chinese ေတြဆိုေတာ႔ တရုတ္စကားေျပာတတ္ရင္ေတာ႔ အေကာင္းဆံုးေပါ႔။ ဒီမွာ ျမန္မာဒီဇိုင္းနာေတြအတြက္ ကြာဟခ်က္တစ္ခုက ေျပာဆိုဆက္ဆံမႈ ဘာသာစကားျဖစ္ေနတယ္ကြာ။

ေမာင္ထင္ေရ..
ငါက Graphic Designer တစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမယ္႔ အဲဒါေတြကိုလည္း ေလ႔လာခဲ႔ရေတာ႔ ငါသိသေလာက္၊ ငါျမင္ေတြ႔သေလာက္ေလးကိုေတာ႔၊ မင္းကို ေျပာျပခဲ႔ပီးၿပီ။ ဒီထက္ ပိုေလ႔လာၿပီးရင္ ငါမင္းကို ေျပာျပပါအံုးမယ္။ မင္းလဲ ငါ႔ဆီကို အီးေမးလ္ပို႔အံုးေလကြာ။ ေနာက္တစ္ခုက်န္ေနတာက ငါအခု Apple ကြန္ပ်ဴတာကိုသံုးေနရတယ္။ OS က Mac OS X ေလကြာ။ ဒီမွာ Designer ေတြက Apple ကို သံုးၾကတယ္။ အဲဒီေတာ႔ ငါတို႔၊ မင္းတို႔ Window ကိုသံုးၿပီး ႏွိပ္လာခဲ႔တဲ႔ Window Shortcut နဲ႔ Application Shortcut ေတြက ဒီေနရာမွာ သတိထားရလိမ္႔မယ္။ shortcut key ေတြက အက်င့္ပါေနေတာ႔ အစပိုင္းမွာ ဂရုစိုက္ရမယ္ေလကြာ။

ေနာက္မွပဲ ဆက္ေရးေတာ႔မယ္..သူငယ္ခ်င္းေရ..။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကိုလာဖို႔ေတာ႔ ႀကိဳးစားကြာ။ အဲဒီမွာ မင္းလည္း အေတြ႕အႀကံဳလံုလံုေလာက္ေလာက္ရွိခဲ႔ၿပီးပဲ။ ငါလည္း လိုအပ္တာေလးေတြကို လွမ္းေျပာျပပါမယ္။
မင္းရဲ႕လုပ္ငန္းေတြလဲ အဆင္ေျပပါေစလို႔ ငါဆုေတာင္းေပးပါတယ္။

မင္းရဲ႕ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း
ေဆာင္းခ်မ္းမိုး

(က်ေနာ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ ဆရာမင္းခ်မ္းမြန္ရဲ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ဒီတစ္ပတ္ က်ေနာ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အျဖစ္ Teen မဂၢဇင္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။)

၁။
ဟိုး… အေ၀း
လြင့္ေနတဲ့ ေတာင္တန္းေတြနဲ႔အၿပိဳင္
လြင့္ေနတဲ့ ၾကယ္ေတြ။

အဲဒီၾကယ္မွာ
မင္းနာမည္ပါရဲ႕လား။

ေဟာဒီစၾက၀ဠာထဲမွာ
ၾကယ္တာရာေတြ ဒုနဲ႔ေဒး
သူ႕အစုအေ၀းနဲ႔ သူ ရြက္ဖြင့္
လႊင့္ေနၾကတယ္။

ၾကယ္ေတြသြားတဲ့လမ္း
ပန္းေတြေမႊးပါေစ
စမ္းေရေအးပါေစ။

၂။
ဟို… တစ္ေခတ္က ေကာင္းဘြိဳင္ေတြ
ေျခာက္လုံးျပဴးေသနတ္ကိုင္သလို
ဒီဘက္ေခတ္က ၾကယ္ေတြ
ေျခာက္ႀကိဳးတပ္ ဂစ္တာကို ကိုင္တယ္

Bon Jovi
Aerosmith
Gun N’Roses
West Life အစ Rap Metal အဆုံး
စကားလုံးဂီတ ရြတ္ဆုိၾကတယ္။

၃။
ေဘာင္းဘီပြပြ
တီရွပ္ဖားဖား
လွ်ာထိုးကက္ဦးထုပ္ ေနာက္ျပန္ေဆာင္း
သူတို႔၊ ေရစီးေၾကာင္း ေျပာင္းလဲလာၾက
ျပင္ပအသြင္သဏၭာန္ထက္
အရည္အခ်င္း
အတြင္းအႏွစ္သာရကို တပ္မက္၀တ္ဆင္
လ်င္ျမန္တဲ့ အရွိန္အဟုန္နဲ႔
ေမာင္းႏွင္ပ်ံသန္းၾက။

၄။
အခန္းထဲရပ္ေနရာက
ဖ်တ္ခနဲ
နံရံကို တြန္းထိုးေဖာက္ထြက္
အျပင္က
သစ္ပင္ျမင့္ျမင့္ေတြရဲ႕ ပင္စည္အတုိင္း
ေလထုထဲ လြင့္ပ်ံခုန္တက္သြား
လူငယ္တုိ႔ အားမာန္နဲ႔ ယွက္သီထားတဲ့
လီဗိုင္း(စ္)ဂ်င္းေဘာင္းဘီေၾကာ္ျငာလို
လြတ္လပ္မႈမွာ အရသာရွာၾက။

၅။
အီတာလ်ံစတိုင္လ္၊ ဂ်ပန္စတိုင္လ္
ကိုရီးယားစတိုင္လ္၊
ယိုးဒယားစတုိင္လ္
စားေသာက္ဆုိင္ထိုင္လိုက္
ဘီယာယဥ္ေက်းမႈ
ေကာ္ဖီယဥ္ေက်းမႈေနာက္ တေကာက္ေကာက္
ဟဲလို…
မစၥတာဂစ္တာမွာ ဆုံမယ္
မစၥတာဘေရာင္းမွာ ဆုံမယ္
ေဂ်ဒိုးနတ္မွာ ဆုံမယ္
ဘယ္သူမွ
ဆယ္သြယ္ေရး ဧရိယာျပင္ပ
တစ္လက္မ အေရာက္မခံၾကဘူး။

၆။
ေနရာတကာ အသည္းအသန္
ကားခ်င္းၿပိဳင္
နက္ခ္တိုင္၊ လက္ကိုင္ဖုန္း
ဟန္းခ်ိန္း၊ ေက်ာပိုးအိတ္၊ ဖိနပ္
ေဘာလ္ပင္အစ မုန္႔ဖိုးအဆုံး
အားလုံးၿပိဳင္ေနၾကတဲ့ေခတ္ထဲ
အသိအလိမၼာနဲ႔
ဥာဏ္ပညာအိုင္က်ဴခ်င္းၿပိဳင္တဲ့အခန္း
ေနာက္တန္းေရာက္ေနလို႔ ျဖစ္မလား။

၇။
ကြန္ပ်ဴတာ
အဂၤလိပ္စာ
တုိင္းျခားဘာသာစကားတစ္ခုခု
ဂ်ီစီအီး၊ အက္စ္ေအတီ၀င္ခြင့္
တိုဖယ္လ္ ေျဖပုံေျဖနည္း
သင္တန္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ လုံးခ်ာလိုက္
ေမာဟိုက္ေနၾက ၾကယ္ကေလးေတြ။

၈။
ဆရာႀကီး မင္းသု၀ဏ္ရဲ႕
“ဘႀကီးေအာင္ ညာတယ္”၀တၳဳထဲက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
အိပ္မက္ဟာ
လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ကို
ကုတ္ဖဲ့ဖ်က္ဆီးသြားတဲ့ သာဓက။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီကို သိရမယ္
ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ကို သိရမယ္
ဆရာေဒါက္တာသန္းထြန္းကို သိရမယ္
ဆရာျမသန္းတင့္ကို သိရမယ္။

ဂိမ္းအစား
ေခတ္နဲ႔ ေႂကြအန္ကစား
မ်က္ႏွာအားလုံးကို ဖတ္ထားရမယ္။

၉။
ေဟာဒီ ရာစုသစ္
ေလာကႀကီးမွာ
အစစ္အမွန္ အေပ်ာ္ရႊင္ဆုံးလူသား
ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စားသာ ရွိတယ္
သူတုိ႔က
ကေလးေတြနဲ႔
ဖန္တီးတီထြင္ ပညာရွင္ေတြပဲ။

၁၀။
ရည္မွန္းခ်က္က ဘာလဲ
ဓမၼဓိ႒ာန္က်က် ေလ့လာ
နည္းဗ်ဴဟာ အေသအခ်ာခ်မွတ္
အေကာင္းအဆုိး
အက်ဳိးအျပစ္ကို ႀကိဳျမင္
လဲက်သြားရင္ ျပန္ထ
သူရသတိၱနဲ႔ လုံ႔လဇြဲခတ္
အ႐ႈံးထဲက သင္ခန္းစာ အျမတ္ယူ
ေအာင္ႏိုင္မႈသရဖူ ေဆာင္းၾက။

ဆုံး႐ႈံးမႈရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ
ႀကိဳစဥ္းစားရဲရမယ္
ေအာင္ျမင္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ဘယ္မွ်
႐ႈံးနိမ့္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
ဘယ္လိုျပန္ဆယ္မလဲ စဥ္းစား
ၾကယ္ေရာင္နဲ႔ ေရစီးမွာ
ေပါ့တီးေပါ့ဆ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး
ေရလိုက္ငါးလိုက္ေတြ
ရထားမီမွာ မဟုတ္ဘူး။

၁၁။
ဘ၀ေျမပုံမွာ
ပညာရွာရွာ ဘာရွာရွာ
ဓမၼနဲ႔ အဓမၼ
တရားတာနဲ႔ မတရားတာ
လုပ္ေကာင္းတာနဲ႔ မလုပ္ေကာင္းတာ
ေရြးခ်ယ္
ခြဲျခားတတ္တဲ့ ဥာဏ္မ်က္စိ
နီတိက်င့္၀တ္ရွိဖို႔ လိုအပ္ရဲ႕။

၁၂။
ကမၻာႀကီးကို ဆြဲခ်ဳံ႕ပစ္လုိက္တဲ့
အိုင္တီေခတ္
အင္တာနက္ကေဖးထဲ
အြန္လိုင္းေပၚမွာ
ၾကယ္ေတြ…
ဖိုရမ္လို႔ေခၚတဲ့ စကား၀ိုင္းဖန္တီး
အခ်င္းခ်င္း… ဘေလာ့ဂင္းလုပ္ရင္း
အျမင္ခ်င္းဖလွယ္
စကားေျပာၾက ေဆြးေႏြးၾကတာ ေကာင္းတယ္။

တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း
အင္တာနက္ ခ်က္ရြန္းထဲ
အီစီကလီ
အရည္မရ အဖတ္မရေတြနဲ႔
ခ်က္တင္းလုပ္ရင္း အခ်ိန္ကုန္
အာ႐ုံေတြ တေျဖာေျဖာလြင့္ေမ်ာ
သဲထဲေရသြန္
ေလထဲကြန္ပစ္ေနလို႔ ဘာထူးမလဲ။

ကိုယ့္ဘ၀
ကိုယ့္အလံ
ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ဆြဲထူဖို႔
အညြန္႔တလူလူ မနက္ျဖန္ကို ျဖန္႔ခင္း
တစ္စကၠန္႔ခ်င္း
၀က္ဘ္ဆုိက္အသစ္ဖြင့္
အိုင္ဒီယာေတြ
လႊင့္တင္လိုက္ ၾကယ္ကေလး။ ။

မင္းခ်မ္းမြန္

ဒီတပတ္ က်ေနာ္အလည္ေရာက္ခဲ႔တဲ႔ေနရာကေတာ႔ Woolands Regional Library ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဟိုးအရင္ စကၤာပူေရာက္ကာစကတည္းက woolands မွာေနခဲ႔ၿပီး မၾကာခဏ သြားလာခဲ႔တဲ႔ေနရာေလးလည္း ျဖစ္တဲ႔အျပင္ စကၤာပူမွာ ကၽြန္ေတာ္အႀကိဳက္ဆံုး ေနရာေလးတစ္ခုလဲ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္က Library ေတြကို ခ်စ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ျဖစ္တာမို႔ Woolands Regional Library ကိုေရာက္ေတာ႔ တအားေပ်ာ္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြကလည္း အမ်ဳိးအစားေတြစံုလင္ၿပီး လာဖတ္တဲ႔လူေတြကလည္း ေက်ာင္းသားလူငယ္ေလးေတြေရာ၊ လူႀကီးေတြေရာ ဆိုေတာ႔ က်ေနာ္႔စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးမိတယ္။ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီလို Library ႀကီးေတြ ၿမိဳ႕တိုင္းမွာရွိမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ တအားေကာင္းမွာပဲလို႔လဲ ေတာင္႔တမိပါတယ္။

စကၤာပူမွာ Library ေလးမ်ဳိးရွိပါတယ္။ National Library, Regional Libraries, Public Libraries နဲ႔ Community Children Libraries ေတြဆိုၿပီး ရွိပါတယ္။ National Library ကေတာ႔ City Hall နဲ႔ Bugis MRT ၾကားက Victoria Street နဲ႕North Bridge လမ္းမေပၚမွာပါ။ Regional Library ေတြကေတာ႔ Jurong ရယ္၊ Tampines နဲ႕ Woodlands ရယ္မွာ ရွိပါတယ္။

Woodlands Regional Library က MRT ရဲ႕အနားမွာရွိတဲ႔ Woodlands Civic Center မွာရွိပါတယ္။ စကၤာပူမွာ အႀကီးဆံုးနဲ႔ စာဖတ္သူအမ်ားဆံုးရွိတဲ႔ Library တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔အေျပာအရ စာအုပ္အမ်ဳိးေပါင္း ၄သိန္းခြဲ၊ Video ၆၀၀၀ ေလာက္ရွိၿပီး၊ တစ္ေန႔ကို စာဖတ္သူ ၇၀၀၀ေက်ာ္ခန္႔ လာေရာက္ေလ႔ရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္။

ဟုတ္ကဲ႔ . .။ Woolands Library ရဲ႕ေျမညီထပ္နဲ႔ ပထမထပ္မွာ ေပၚျပဴလာျဖစ္တဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ မဂၢဇင္းေတြ၊ သတင္းစာေတြနဲ႔ Audio, Video ေတြထားပါတယ္။ တတိယထပ္မွာေတာ႔ Adult Library ျဖစ္ပီး ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ၊ လူႀကီးေတြ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာ စာဖတ္ေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း စားပြဲေတြေပၚမွာ၊ တခ်ဳိ႕ကလဲ ၾကမ္းျပင္ေလးေတြေပၚမွာထုိင္ၿပီး ဖတ္ေနၾကတာေတြ႕ခဲ႔ရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ဖုန္းလာလို႔ ဖုန္းေျပာမိေတာ႔ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးက ဖုန္းေျပာလို႔မရေၾကာင္း လာေျပာပါေသးတယ္။ ဟုတ္တာေပါ႔ .. စာၾကည့္တိုက္ဆိုတာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနရမဲ႔ေနရာေလ။
စတုတၳေျမာက္ထပ္ကေတာ႔ ကေလးေတြအတြက္ သီးသန္႔ ကေလးစာၾကည့္တိုက္ေလး ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးေလးေတြ စာဖတ္ေနၾက၊ ကစားေနၾကတာေတြ႕ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္႔ႏိုင္ငံအတြက္ ဒီလိုစာၾကည့္တိုက္မ်ဳိးေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ေတာင္တမိျပန္ပါတယ္။

ွLibrary ေတြအားလံုးက စကၤာပူလူမ်ဳိးေတြ၊ PR ေတြအျပင္ ဒီမွာ ေက်ာင္းတက္၊ အလုပ္လုပ္လာၾကတဲ႔ ႏိုင္ငံျခားသားေတြပါ စာၾကည့္တိုက္ အသင္း၀င္ေၾကး ေပးၿပီးေတာ႔ ငွားရမ္းခြင့္ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြအတြက္ကိုေတာ႔ စကၤာပူေဒၚလာ ၄၂ေဒၚလာ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။

ေလ႔လာစရာ စာအုပ္အမ်ဳိးအစားစံုလင္လြန္းလွၿပီး တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာ ဗဟုသုတရွာေဖြဖတ္ရႈႏိုင္တဲ႔ ဒီလို စာၾကည့္တိုက္ႀကီးမ်ဳိးေတြရွိတာဟာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ႔ ရတနာသိုက္ႀကီးေတြပမာပါ။
ဒီလုိ စာၾကည့္တိုက္မ်ဳိးေတြ အမ်ားႀကီးထူေထာင္ႏိုင္ၿပီး …
လူငယ္ေတြကို အက်ဳိးမရွိတဲ႔ေနရာေတြမွာ အခ်ိန္မျဖဳန္းေစဘဲ စာၾကည့္တိုက္လိုေနရာမ်ဳိးေတြမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေအာင္ထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ျဖင့္…
အဲဒီလို အေတြးေတြနဲ႔အတူ ….။

ေဆာင္းခ်မ္းမိုး