Category Articles

(၁)
ဒီေန႔မနက္ မိုးေလးကလဲ ေအးေနေတာ႔ မိုးတအားသည္းမွာကို စိုးရိမ္မိတယ္။
အစကေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္လည္း မနက္ပိုင္းကို sembawang ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုသြားမယ္လို႔ စိတ္ကူးခဲ႔တာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြက လွမ္းၿပီးဖုန္းဆက္ေခၚတာနဲ႔ Topayoh ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုပဲ သြားခဲ႔တယ္။ မိုးေလးက တဖြဲဖြဲေလးက်ေနတဲ႔အၾကား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုသြားရာ လမ္းတေလွ်ာက္ လူေတြကမ်ားလိုက္တာ. . ။ ေပ်ာ္စရာႀကီးေပါ႔ . .

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ေကြ်းေမြးၾကတဲ႔ အဖြဲ႔ေတြကလည္း အမ်ားႀကီး။ ရခိုင္မ႑ာပ္၊ မြန္အဖြဲ႕၊ ျပည္လူငယ္မ်ားမ႑ာပ္ . . ။ လာတဲ႔လူေတြကလည္း က်ိတ္က်ိတ္တုိး။ စားခ်င္သေလာက္စား .. အားရပါးရစား .. ေကြ်းေမြးလွဴဒါန္းလိုက္ၾကတာ မနည္းပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတာ႔ ျပည္မ႑ာပ္က မုန္႔ဟင္းခါးစား၊ ေရပက္ၿပီး ျပန္လာခဲ႔ဲၾကတယ္။

(၂)
အဲဒီကေန City Hall ကိုသြားၿပီး စတိတ္ရႈိးၾကည့္ၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္အလြမ္းေျပေပါ႔ဗ်ာ … စတိတ္ရႈိးက ေန႔လည္ ၁၂နာရီမွာ စတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေရာက္သြားေတာ႔ ဦးေရႊရိုးနဲ႔ေဒၚမိုး ဒိုးပတ္အဖြဲ႔ ကေနၾကၿပီ။ ေနာက္ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြရဲ႕ယိမ္းအဖြဲ႕၊ ဗီယက္နမ္မိန္းမပ်ိဳေလးေတြရဲ႕ သႀကၤန္ယိမ္းအက(သူတို႔ကလဲ ကခ်င္လို႔လို႔ေျပာတာပဲ၊ မသိရင္ေတာ႔ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြလို႔ထင္ရမယ္၊ ေတာ္ေတာ္ကတတ္တာပဲ)။ ျမန္မာမိန္းမပ်ဳိေလးေတြရဲ႕ မေလးလက္ခတ္သံသီခ်င္းနဲ႔အကကေတာ႔ ျမန္မာျပည္ကို တအားသတိရသြားေစခဲ႔ပါတယ္။

ေနာက္ .. ဦးေဇာ္၀မ္းႀကီးရဲ႕ သႀကၤန္မိုးသီခ်င္း(က်ေနာ္မနက္ျဖန္မွာ မႏၱေလး ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္မဏာပ္မွာ ဖြင့္ပြဲသြားဆိုရမွာပါဆိုၿပီး ေျပာေတာ႔ေလ မန္းေလးကိုလြမ္းလိုက္တာ)။ ဦးေဇာ္၀မ္းႀကီးၿပီးေတာ႔ ရွင္ဖုန္း၊ ေနာက္ .. ေဆာင္းဦးလႈိင္နဲ႔ စည္သူလြင္ .. သူတို႔ရဲ႕သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖၾကေတာ႔ အာလံုးလိုက္ဆိုၿပီး အားေပးၾကတယ္။ ျမန္မာေဟ႔..ျမန္မာေဟ႔..ဆိုတဲ႔ အသံေတြကလည္း ညံလို႔ေပါ႔။ ကိုေဆာင္းဦးရဲ႕ ေနသာေလလာတဲ႔ တစ္ေန႔ကိုေတာ႔ အားလံုးပဲေမွ်ာ္လင့္လ်က္ပါ။

စတိတ္ရႈိးကြင္းထဲမွာလည္း ေရပက္ဖို႔ ေရကန္ေလးေတြနဲ႔ ေရျဖည့္ေပးထားပါတယ္။ ၁၅မိနစ္ေလာက္ ေရပက္ခ်ိန္နားၿပီးေတာ႔ ဟစ္ေဟာ႔အဆိုေတာ္ ရဲေလးဆိုတယ္။ သူ႔ကိုလဲ အားေပးၾကတယ္။ သူလဲ မနားတမ္း Non-Stop ဆိုသြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ မမွတ္မိဘူး။ ဘာတဲ႔ .. ဟစ္ေဟာ႔ကို ႀကိဳက္တယ္ဆိုရင္အကိုႀကီးေတြလဲ ထခုန္ ဆိုေတာ႔ ..ခုန္လိုက္တာေပါ႔။

စတိတ္ရႈိးက်င္းပတဲ႔ ကြင္းထဲမွာ မုန္႔ဆိုင္ေတြလဲေရာင္းေနတယ္ . . . Topayoh ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာတုန္းက အလွဴဒါနအေနနဲ႔ မုန္႔ေတြေကြ်းၾကတာ အၿပိဳင္အဆိုင္၊ ဒီမွာကေတာ႔ ၀ယ္စားၾကရတယ္။
က်ေနာ္႔နာမည္ ဘယ္သူဘယ္၀ါ၊ ဘယ္နားမွာေနပါတယ္ဆိုၿပီး စင္ေပၚတက္လာသူက မ်ဳိးေက်ာ႔ၿမိဳင္။ ေအာက္ကပရိတ္သတ္ကလဲ ကလိုက္ၾကတာေကြးလို႔ . .

ဒါေပမယ္႔ ပရိတ္သတ္က ေတာင္းဆိုေနတာက တစ္ေယာက္။ သူက မဆိုေသးဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ သူတက္လာတယ္။ သူကေတာ႔ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္း၊ သူလဲေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆိုသြားတယ္။ မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ႀကီးနဲ႔ တေညာင္ေညာင္လုပ္ၿပီး ပရိတ္သတ္ကို စြဲေအာင္ျပဳစားခဲ႔သလား . . ပရိတ္သတ္ကလဲ ေအာက္က လိုက္ဆိုၾက . . သူကလဲ တစ္ပုဒ္ၿပီးတစ္ပုဒ္ဆိုနဲ႔ ေျခာက္နာရီထိုးမွာ ပြဲၿပီးသြားခဲ႔တယ္။

(၃)
အိမ္ကိုျပန္ေတာ႔ ခုႏွစ္နာရီထိုးပါၿပီ။ MRT ေပၚမွာ က်ေနာ္႔ကို လူေတြက ၾကည့္ၾကည့္သြားၾကတယ္။ မိုးမရြာပါပဲ တစ္ကိုယ္လံုး စိုရႊဲေနတာကိုး။ က်ေနာ္ကေတာ႔ ေခါင္းကိုေမာ႔လို႔ ခပ္တည္တည္ပါပဲ . . သီခ်င္းေလးတစ္ပိုင္းတစ္စေတာင္ ညည္းမိတယ္။
ငါေတာ႔ ေမ႔လို႔မရႏိုင္ဘူး . . . ခ်စ္ဆံုးေရ . . .
ငါေတာ႔ ေမ႔လို႔မရႏိုင္ဘူး . . . ခ်စ္ဆံုးေရ . . . ။

(၄)
ကြ်န္ေတာ္တို႔ သႀကၤန္ကေတာ႔ ဒီလိုပဲ ၿပီးသြားခ႔ဲပါတယ္။
ျမန္မာျပည္မွာေတာ႔ မနက္ျဖန္ သႀကၤန္အႀကိဳေန႔။ လြမ္းလိုက္တာ . . . ။
ငါေတာ႔ ေမ႔လို႔မရႏိုင္ဘူး။

ေဆာင္းခ်မ္းမိုး

ဒီတပတ္ေတာ႔ web designer ေတြ အတြက္ေလ႔လာစရာ ၀က္ဘ္ဆိုက္တစ္ခုကိုတင္ျပလိုက္ရပါတယ္ . . ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းပါတယ္။ ေလ႔လာရင္း ေလ႔လာရင္းနဲ႔ ျပန္မထြက္ႏိုင္ခဲ႔လို႔ ေနာက္ေန႔မွပဲ ျပန္ေလ႔လာဖို႔ bookmark လုပ္ခဲ႔ရပါတယ္။

http://www.1stwebdesigner.com/

1stwebdesigner is a design blog dedicated to bloggers, freelancers, web-developers and designers. Topics focus on web design,graphic design, tutorials and inspirational articles.

45 Sites, Free Icons And PSD Resources For Web-Design

Since previous graphic design related article turned out to be really popular, I decided to do similar article about web-design related resources. In this list You’ll find many free icons, psd files in good quality, Photoshop layer styles for easier icon creation and many websites specialized to deliver good quality freebie related content. You could say, it’s better to create icons Yourself, but I think there is no sense to create something that’s already there available for free, however if there isn’t something, this is only way to know it. Also yes, here is many *.psd files, so You have a chance also to see how really these icons are created and learn something. At least I think it’s worth bookmarking!
One more time, before You use these icons read licence terms and legal agreements.

အခန္း(၄)
အျပဳအမူေကာင္းတို႔အတြက္ ရည္မွန္းခ်က္

ျမင့္ျမတ္တဲ႔ စိတ္ဆႏၵ၊ ျမင့္ျမတ္တဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ ရွိျခင္းဟာ အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရွိဖို႔၊ အက်င့္သီလေကာင္းရွိဖို႔ အေထာက္အကူအမ်ားႀကီးေပးတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက ျမင့္ျမတ္တဲ႔ရည္မွန္းခ်က္ရွိျခင္းဟာ အက်င့္စရိုက္ေကာင္း ျဖစ္ေပၚလာဖို႔အတြက္ အေျခခံျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူငယ္လူရြယ္ေတြကို အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရွိၾကပါလို႔ ေျပာေနမယ္႔အစား ျမင့္ျမတ္တဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ဆိုတာဟာ ဘယ္လိုရည္မွန္းခ်က္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ဒီလိုရည္မွန္းခ်က္မ်ဳိးကို ေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုျပင္းျပတဲ႔ဆႏၵ ရွိသင့္တယ္ဆိုတာ ညႊန္ျပေပးဖို႔လဲ လိုတယ္တဲ႔။

ေအာက္တန္းက်တဲ႔ စိတ္ဆႏၵေတြရွိရင္ ေအာက္တန္းက်တဲ႔ အျပဳအမူေတြ၊ အလုပ္ေတြကိုလုပ္မွာပဲ။ ခိုးစားမယ္လုိ႔ ရည္ရြယ္ထားရင္ ခိုးမယ္၊ သူခိုးျဖစ္မယ္ေပါ႔။ အေခ်ာင္ခိုမယ္၊ ေရသာခိုေနမယ္ဆိုတဲ႔ စိတ္ထားရင္ အေခ်ာင္ခိုမွာပဲ။ ေရသာခိုေနမိမွာပဲတဲ႔။

အေခ်ာင္ခိုခ်င္စိတ္၊ ေရသာခိုခ်င္တဲ႔စိတ္ေတြနဲ႔ ဟုိတစ္ေယာက္ကအေခ်ာင္ခို၊ ဟုိတစ္ေယာက္က ဒါေလာက္ကေလးေတာ႔ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးဆိုၿပီး အမ်ားပိုင္ပစၥည္းေတြကို မသိမသာ အသံုးျပဳမိ၊ ဟိုတစ္ေယာက္က အဂတိလိုက္စားနဲ႔ လုပ္မိၾကရင္ ဒီလိုလုပ္သူေတြ မ်ားလာတဲ႔အခါ လူအဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုလံုး ပ်က္စီးသြားႏိုင္တာပဲ။

ဒီေနရာမွာ တိုက္တပ္စ္ Titus ဆိုတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေျပာတဲ႔စကားတစ္ခုကို အမွတ္ရပါတယ္။ သူက “ေရာမအင္ပါယာႀကီး ေလွ်ာက် ပ်က္စီးရတာဟာ အစာေရစာ ေခါင္းပါးခ်ဳိ႕တဲ႔လို႔လဲ မဟုတ္ဘူး။ ျပင္ပကရန္သူေတြ ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္လို႔လဲ မဟုတ္ဘူး၊ (တကယ္အေၾကာင္းအရင္းက) ျပည္သူျပည္သားေတြ အက်င္႔စာရိတၱ ပ်က္စီးသြားၾကလို႔ပဲ” တဲ႔။

အမ်ားအားျဖင္႔ကေတာ႔ အက်င့္စရိုက္ေကာင္းရွိသူျဖစ္ခ်င္မိၾကတာပါပဲ။ ငါဟာအက်င္႔စရိုက္ေကာင္းသူ ျဖစ္ေအာင္ေနမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ေတာ႔ထားတာပဲ။ ဒါေပမယ္႔ စိတ္ဆႏၵေတြက မျပင္းထန္ေတာ႔ အက်င္႔စာရိတၱ ပ်က္ျပားစရာ အေျခအေနတစ္မ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ႀကံဳတဲ႔အခါ ပ်က္ျပားသြားျပန္တာပဲ။ မျပည့္စံုသူကလဲ ျပည္စံုခ်င္တာေၾကာင့္ အက်င့္ေဖာက္ျပားတယ္။ ျပည့္စံုသူကလဲ ပိုၿပီးျပည့္စံုခ်င္တာေၾကာင့္ အက်င့္ေဖာက္ျပားမိတာပဲ။

တစ္ခါတုန္းက ဂဂၤါျမစ္ေဘးက ေက်ာက္ဖ်ာေပၚမွာေနတဲ႔ သစ္က်ဳတ္ (က်ားသစ္) တစ္ေကာင္ရွိတယ္တဲ႔။ တစ္ေန႔ေတာ႔ မေမ်ွာ္လင္႔ဘဲ ဂဂၤါျမစ္ေရေတြ ရုတ္ျခည္း လွ်ံလာတယ္။ ျမစ္ေရက ဒီသစ္က်ဳတ္ေနတဲ႔ ေက်ာက္ဖ်ာ၀ိုင္းကိုပတ္မိသည္အထိ လွ်ံတက္လာတယ္။ ဒီအခါမွာ သစ္က်ဳတ္ကေတြးတယ္။ “ငါ႔မွာ အစာထြက္ရွာဖို႔ လမ္းလဲမရွိေတာ႔ဘူး။ ငါ႔ေတာ႔ ငတ္ၿပီး ေသေတာ႔မွာပဲ။ ေရေတြထဲျဖစ္ၿပီး အစာရွာထြက္လဲ ငါေသမွာပဲ။ ဒီေတာ႔ ..ေသမယ္႔ အတူတူ ဥပုသ္ေစာင္႔ရင္းေသတာကမွ အက်ိဳးရွိဦးမယ္” လို႔ေတြးၿပီး ဥပုသ္ေစာင္႔ရင္း ေက်ာက္ဖ်ာေပၚမွာ အိပ္ေနတယ္တဲ႔။

သူအိပ္ေနတုန္း သူ႕အနီးအနားမွာ အသံၾကားလို႔ ေခါင္းေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ႔ .. သူနဲ႔မနီးမေ၀းမွာ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကို ျမင္ရတယ္။ ဒီေတာ႔ သစ္က်ဳတ္က ဓအင္း ေနာက္ေန႔မွ ဥပုသ္ေစာင္႔တာေပါ႔။ ဒီေန႔ေတာ႔ ဆိတ္ကိုသတ္ၿပီး ဆိတ္သားစားလိုက္ဦးမယ္” လို႔ ႀကံၿပီး ဆိတ္ကုိလိုက္ဖမ္းတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဆိတ္က အေရွာင္အတိမ္း အေျပးအလႊားေကာင္းေတာ႔ ဘယ္လိုမွ ဖမ္းလို႔မရဘူး။ ဆိတ္ဟာ မၾကာခင္မွာပဲ သူ႔မ်က္စိေအာက္ကေပ်ာက္သြားတယ္။ ဒီအခါမွာ သစ္က်ဳတ္ဟာ သူအိပ္တဲ႔ေနရာ ျပန္လာၿပီး “အင္း .. ငါ႔မွာ ဥပုသ္သီလမွမပ်က္ေသးဘဲ ဆက္ၿပီးေစာင္႔လုိက္ဦးမယ္” ဆိုၿပီး ျပန္အိပ္သြားတယ္တဲ႔။

ျပင္းထန္တဲ႔ဆႏၵနဲ႔ ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ မရွိတဲ႔အခါ လူဟာ မေကာင္းတဲ႔ အျပဳအမူေတြကို ေရွာင္ၿပီး ေကာင္းတဲ႔ အျပဳအမူေတြကို ေရွာင္ၿပီး ေကာင္းတဲ႔အျပဳအမူေတြကို ျပဳဖို႔ မလြယ္လွဘူး။ ေဖာက္ျပန္ ခ်င္ရင္လဲ မေဖာက္ျပန္ေအာင္ “ေတာင္႔” မခံႏိုင္ျပန္ဘူး။ ရုရွားစကားပံုတစ္ခုရွိတယ္။ “ေငြက စကားေျပာလာတဲ႔အခါ အမွန္တရားဟာ ဆိတ္ၿငိမ္ေနတယ္” When money speaks, the truth is silent. တဲ႔။ သေဘာတရားအရ အသိဥာဏ္ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ Reason and Intellect ေတြက ဤသို႔ျပဳမူျခင္းကေကာင္းတယ္၊ ထိုသို႔ျပဳမူျခင္းကေတာ႔ မေကာင္းဘူးလို႔ ခြဲျခားသိတတ္ပါရဲ႕။ တျခားတစ္ပါးသူေတြရဲ႕ အျပဳအမူေတြကိုလဲ ဘယ္ဟာကမွားတယ္၊ ဘယ္ဟာကေတာ႔ မွန္တယ္လို႔ ေျပာတတ္ပါရဲ႕။ ဒါေပမယ္႔ တကယ္မက္ေမာေလာက္တဲ႔၊ လိုခ်င္ေလာက္တဲ႔ေငြေၾကး လာဘ္လာဘေတြရဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈကို ကိုယ္တိုင္ႀကံဳလာတဲ႔အခါ ဘာမွ အမွားအမွန္ မေျပာေတာ႔ဘဲ ဆိတ္ဆိတ္ၿငိမ္ၿငိမ္လက္ခံလိုက္မိလိုက္တာပဲ။ ဒါဟာ ဘာေၾကာင္လဲဆိုေတာ႔ “မမွန္တာေတာ႔မလုပ္ဘူး” လို႔ စိတ္က ေတာင့္မခံႏိုင္ေတာ႔လို႔ပဲ။ လူမွာ ျမင့္ျမတ္တဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္န႔ဲ ျပင္းထန္တဲ႔ဆႏၵ၊ ခိုင္ခံ႔တဲ႔စိတ္ဓာတ္မရွိတဲ႔အခါမွာ ဆႏၵာ၊ ေဒါသာ၊ ဘယာ၊ ေမာဟာ အစရွိတဲ႔ အဂတိတရားေတြကို လုိက္စားမိႏိုင္တာပဲ။

ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ဘ၀မ်ိဳးကိုရဖို႔ေရာက္ဖို႔ ခ်မွတ္ထားတဲ႔ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ဆႏၵေတြအားနည္းလို႔ .. အို ဒါေလာက္ကေလးေတာ႔ လုပ္လိုက္ဦးမယ္ဆိုၿပီး မဟုတ္တာကေလးေတြကို တစ္စတစ္စ နည္းနည္း နည္းနည္းျပဳလုပ္မိရာက ေနာင္ၾကာလာတဲ႔အခါမွာ ေဖ်ာက္ဖ်က္မရတဲ႔ အက်င့္စရိုက္ဆိုးႀကီးေတြအျဖစ္ လူမွာဖြဲ႕စည္းမိသြားတာပဲ။ တစ္ခါႏွစ္ခါေလာက္နဲ႔ေတာ႔ ကိစၥမရွိပါဘူး ဆိုၿပီး တစ္စတစ္စအရက္ေသာက္ရာက အႀကိမ္မ်ားလာတဲ႔အခါ ေသြးသားေတြကပါ ႀကိဳက္တတ္တဲ႔ အက်င့္ ရလာၿပီး အရက္မေသာက္ရမေနႏိုင္တဲ႔ အက်င္႔ရသြားတာမ်ိဳးပဲ။ တရားဥပေဒနဲ႔ မညီတဲ႔အလုပ္မ်ဳိးကို အို..ဒါေလာက္ကေလးေတြနဲ႔ေတာ႔ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးဆိုၿပီး တစ္စတစ္စလုပ္မိရာက ပိုပိုဇက္ရဲလက္ရဲျဖစ္လာၿပီး တရားဥပေဒနဲ႔ ဆန္႕က်င္တဲ႔ ႀကီးက်ယ္တဲ႔မသမာမႈႀကီးေတြ၊ မေကာင္းမႈႀကီးေတြကို လုပ္မိျခင္းမ်ဳိးေတြလဲ ျဖစ္လာႏိုင္တာပဲ။ “ႀကီးက်ယ္တဲ႔ မေကာင္းမႈႀကီးဟာ အနည္းငယ္ အနည္းငယ္ မေကာင္းတာေလးေတြ စုေပါင္းမိရာက မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ႀကီး ျဖစ္ေပၚလာတာပဲ” Great evil has small beginnings ဆိုတဲ႔ စကားအတိုင္းပဲေပါ႔။ ဒီလိုစြဲၿမဲတဲ႔ အက်င္႔စရိုက္မ်ဳိးကို ရၿပီဆိုရင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ဖို႔ မလြယ္ေတာ႔ဘူး။

ဒီေနရာမွာဆက္စပ္ေနလို႔ ပန္းပုဆရာႀကီးတစ္ဦး ေျပာျပတဲ႔ စကားတစ္ခုကို ေျပာရဦးမယ္။ သူက “ပန္းပုထုတဲ႔အခါမွာ မလိုတာေတြကို ဖဲ႔ဖဲ႔ထုတ္ပစ္ရတယ္။ မလိုတာေတြကို ဖဲ႔ထုတ္ပယ္ထုတ္ပစ္ၿပီးေတာ႔မွ လွပတဲ႔ရုပ္လံုး ေပၚလာႏုိင္တာတဲ႔။ ဒီနည္းတူတဲ႔ လူဟာ ကိုယ္႔ဘ၀ ကိုယ္႔ခႏၶာမွာ မလိုအပ္တဲ႔ အရာေတြကို ဖဲ႔ဖဲ႔ထုတ္၊ ပယ္, ပယ္ထုတ္ပစ္ရတယ္တဲ႔။
ကိုယ္႔ဘ၀ကိုယ္႔ခႏၶာက ဖဲ႔ထုတ္ပယ္ထုတ္ပစ္ရမွာက အက်င္႔ဆိုး စရိုက္ဆိုး .. စတဲ႔ အရာေတြပဲတဲ႔၊ အက်င္႔ဆိုး စရိုက္ဆိုး စတဲ႔ မလိုလားအပ္တာေတြကို ဖဲ႔ထုတ္ ပယ္ထုတ္ပစ္မွ တလွ တပ ဘ၀မ်ဳိး ျဖစ္လာႏိုင္တာ” တဲ႔။

တစ္ခါတုန္းက ဆရာႀကီးတစ္ဦးက အက်င္႔စရုိက္ဆိုးေတြ ရစျပဳေနတဲ႔ တပည့္တစ္ဦးကိုေခၚၿပီး ေတာလမ္းကေလးအတိုင္းေလွ်ာက္လာတယ္။ ေလွ်ာက္လာရင္းက အညြန္႔ အေညွာက္ေပါက္စ သစ္ပင္ကေလးတစ္ပင္ကို ေတြ႕ေတာ႔ .. ဆရာႀကီးက .. “တပည့္ … ေဟာဟိုက အပင္ကေလးကို ႏုတ္ႀကည့္စမ္း” လို႔ ခိုင္းတယ္။

တပည့္ကလဲ သြားၿပီး အလြယ္ကေလးပဲ လက္ညႈိးနဲ႔ လက္မၾကားထဲညွပ္ၿပီး ဆြဲႏႈတ္လိုက္တယ္။
ဒါနဲ႔ ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ႔ၾကျပန္တယ္။

မၾကာခင္ အေတာ္ကေလးအျမစ္ခိုင္ခိုင္ တြယ္မိေနၿပီျဖစ္တဲ႔ သစ္ပင္ငယ္တစ္ပင္ကို ေတြ႔တယ္။ ဒီအခါမွာလဲ ဆရာႀကီးက “တပည့္၊ ေဟာဟိုက သစ္ပင္ကို ႏုတ္ပါဦး” လို႔ ခိုင္းတယ္။ တပည့္က သြားၿပီးႏုတ္တယ္။ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ေတာ္ေတာ္ကေလး အားစိုက္ၿပီး ႏုတ္လိုက္ေတာ႔ သစ္ပင္ငယ္က အျမစ္ကြ်တ္ၿပီး ပါလာတယ္။

ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ ဆက္ၿပီးေလွ်ာက္လာၾကျပန္တယ္။ ေလွ်ာက္လာရင္းက တပည့္လူငယ္က “ဘာမွ အသံုးမခ်ဘဲ ငါ႔ကို သစ္ပင္ႏုတ္ခိုင္းေနတာ ငါ႔ဆရာႀကီး စိတ္ေတြမွ မူမွန္ေသးရဲ႕လား” လို႔ ေတြးလာတယ္။

မၾကာခင္ လူတစ္ပိုက္တစ္ဖက္ေလာက္ လံုးပတ္ရွိတဲ႔ သစ္ပင္ႀကီးတစ္ပင္ကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒီအခါမွာလဲ ဆရာႀကီးက “တပည့္ ေဟာဟုိက သစ္ပင္ႀကီးကို ႏုတ္စမ္းပါ” လို႔ ခိုင္းျပန္တယ္။ ႏုတ္လို႔မရမွန္းသိေပမယ္႔ ဆရာက ခိုင္းေနေတာ႔ တပည့္လူငယ္က လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ သစ္ပင္ႀကီးကို ပိုက္ဖက္ၿပီး တအားကုန္ႏုတ္တယ္။ ေခြ်းဒီးဒီးသာက်တယ္။ သစ္ပင္ႀကီးကေတာ႔ တုတ္တုတ္ေတာင္ မလွဳပ္ဘူး။

ဒီေတာ႔မွ ဆရာႀကီးက “တပည့္ မင္းကို ဆရာက အေၾကာင္းမဲ႔ သစ္ပင္ေတြကို ႏုတ္ခိုင္းေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ သစ္ပင္ေတြကို သာဓကထားၿပီး ေျပာျပစရာရွိလို႔ပါ။ အက်င္႔စရိုက္ဆိုးေတြဆိုတာ ႏုစဥ္အခ်ိန္၊ အက်င္႔စရိုက္ဆုိးေတြ ကိုယ္႔မွာျဖစ္လာစအခ်ိန္မွာ (သစ္ပင္ကေလးျဖစ္စမွာ လြယ္လြယ္နဲ႔ ႏုတ္ပယ္ပစ္လို႔ ရသလို) ႏုတ္ပယ္ပစ္လို႔ရတယ္၊ ႏုတ္ပယ္ မပစ္ဘဲ ဆက္ၿပီး အက်င္႔ဆိုးေတြကို ႀကီးပြားေစခ်င္ရင္ေတာ႔ အထုအထည္ႀကီးလာၿပီး (သစ္ပင္ႀကီးျဖစ္လာေတာ႔ ႏုတ္ပယ္လို႔ မရေတာ႔သလိုပဲ) ႏုတ္ပယ္လို႔ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ႔ဘူး။ ဒီအခါမွာ ဘ၀ဟာ ဆံုးရႈံးပ်က္စီးသြားႏိုင္တယ္ ဆိုတာ ဆရာေျပာခ်င္လို႔ပါပဲ” လို႔ ရွင္းျပတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ဧရာမအခိုင္အခံ တုိက္တာအေဆာက္အအံုႀကီးေပၚမွာ ေညာင္ေစ႔ကေလးက်လု႔ိ ေပါက္လာတဲ႔ ေညာင္ပင္ကေလးကို ေစာေစာႏုတ္ပယ္မပစ္ဘဲ ႀကီးထြားေအာင္ထားရင္ ၾကာတဲ႔အခါ အျမစ္ေတြက အုတ္ၾကားထဲတိုး၀င္ၿပီး အေဆာက္အအံုႀကီးကို ၿဖိဳခ်ပစ္ႏိုင္သလိုပဲ၊ အက်င္႔စရိုက္ဆိုးေတြဟာ ၾကာရင္ဘ၀တစ္ခုလံုးကို ၿဖိဳခ်ဖ်က္ဆီးပစ္ႏိုင္တာပဲ။ ဒါကို ေျမာ္ျမင္ၿပီး အက်င္႔စရိုက္ဆိုးေတြမ၀င္ေအာင္၊ ၀င္လာရင္လဲ ႏုစဥ္က ႏုတ္ပယ္ႏိုင္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ အစဥ္ပဲ သတိရွိေနဖို႕ လိုတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

နႏၵာသိန္းဇံ

The farewell of the falling September

သံုးႏွစ္ . . .
ဟုတ္ပါတယ္၊
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျဖတ္သန္းခဲ႔တာ
သံုးႏွစ္တာကာလေလးတစ္ခုပါ
ဒီသံုးႏွစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးက စက္တင္ဘာ …
ေၾကြလြင္႔စျပဳေနတဲ႔
စက္တင္ဘာေန႔ရက္ေတြရဲ႕ အလယ္မွာ
Heart ထိေနၾကပါတယ္
ရင္ထဲက
ေနာက္ဆံုးေပၚ language နဲ႔ ေရးထားတဲ႔
ခံစားခ်က္ေတြကို
အမ်ားနားလည္ေအာင္
ဦးေႏွာက္ထဲက compiler ကိုသံုးၿပီး
ကီးဘုတ္ေပၚက character ေလးေတြအျဖစ္
compile လုပ္ၿပီး duplicate လုပ္ထားပါတယ္။
ခံစားခ်က္ေတြကို ဒီထက္မကနားလည္ခ်င္ရင္ေတာ႔
ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသား website ေတြထဲ၀င္ၿပီး
solution မ်ားကို download ရယူႏိုင္ပါတယ္။ ။

ဒဟေတၱာမွ
ေၾကြလြင္႔ေနေသာ စက္တင္ဘာေန႔ရက္မ်ား၏
အိုင္တီခရီးသည္တစ္စု

ဤသို႔ျဖင္႔ လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္ေပါင္း ေျခာက္ႏွစ္ခန္႔က အိုင္တီခရီးသည္တို႔၏ ႏႈတ္ဆက္သံမ်ားသည္ ဒဟတ္ေတာတစ္၀ိုက္တြင္ ေၾကြလြင္ခဲ႔ရပါေတာ႔၏။ (၂၀၀၁) မႏၲေလးကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္၊ ဒဟတ္ေတာတြင္ မွတ္မွတ္ရရ ကြ်န္ေတာ္တို႔သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး ကဗ်ာစာအုပ္ေလးေတြ ထုတ္ေ၀ျဖစ္ခဲ႔ၾကသည္။ ခိုင္ဦးေမာင္၊ ဂူဂူး၊ စေမာေလး၊ စိုင္းဆိုင္ဟုမ္၊ ေဆာင္းခ်မ္းမိုး၊ ႏြံမို၊ ႏိုင္ဘုန္းျမတ္၊ နန္းဇာနည္မင္း၊ မိုးခဟန္၊ မိုးထက္စံ၊ မိုးယံလႊမ္း၊ ေမာင္ေပါျဖဴ(ကြ်ဲရိုက္)၊ ေရႊမန္းသား၊ ရႈိင္းလက္၊ အလင္းနစ္၊ ေအႏြံ …

ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္း၊ လြမ္းစရာလည္းေကာင္း . . ရင္ခုန္သံကိုယ္စီျဖင္႔ ခံစားခ်က္ေတြ ဖြင္႔လွစ္ပစ္ခဲ႔တယ္။

က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ေဖေဖရဲ႕ စာအုပ္စင္ေပၚမွာ ေတြ႕ခဲ႔ၿပီး ဒီစာအုပ္ေလးထဲက ပံုျပင္ေလးေတြကို ဖတ္ခဲ႔ပါတယ္။ စာေရးဆရာက ဘာေတြေျပာထားသလဲဆိုတာ နားမလည္ေသးပါဘူး။ က်ေနာ္အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ အပ်င္းေျပဖတ္စရာမရွိေတာ႔ ဒီစာအုပ္ေလးကိုၾကည့္မိပါတယ္ . . . နႏၵာသိန္းဇံ “ ခေရာင္းလမ္းကို ျဖတ္ေက်ာ္ျခင္း” တဲ႔ ။ ဖတ္ၾကည့္ေတာ႔ နားလည္ေပမယ္႔ ေကာင္းေကာင္းသေဘာမေပါက္ေသးပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ႔ လူငယ္ဘ၀ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ကစၿပီး အခုအခ်ိန္ထိ က်ေနာ္႔ေဘးနားမွာ အၿမဲ ရွိေနတဲ႔ စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။

လူငယ္ေတြဆိုတာ အေတြ႕အႀကံဳပိုင္း အရာမွာ လူႀကီးေတြကိုမမီေသးပါဘူး။ သူတို႔ဘ၀မွာ သူတို႔ရင္ဆိုင္ေတြ႕ႀကံဳေနရတဲ႔ အခက္အခဲျပသနာမွန္သမွ်ဟာ လူႀကီးေတြက အားလံုးေတြ႕ႀကံဳခဲ႔ရပီးပါၿပီ။ ဒီစာအုပ္ေလးရွိေနတာဟာ က်ေနာ္႔ေဘးမွာ လူႀကီးတစ္ေယာက္၊ ဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ကို အားေပးသြန္သင္ဆံုးမေနသလိုပါပဲ . .
ဒီစာအုပ္ေလးကိုဖတ္မိၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ဆရာ႔ရဲ႕စာအုပ္ေတြကိုဆက္တိုက္ဖတ္ရင္း က်ေနာ္ဟာ နႏၵာသိန္းဇံ ခေရဇီတစ္ေယာက္ျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀မွာ သူရဲ႕႔အေတြးအေခၚအေျမာ္အျမင္လမ္းေၾကာင္း မမွားဖို႔ဆိုတာ အေရးအႀကီးဆံုးပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ဆရာ႔ရဲ႕ “ခေရာင္းလမ္းကိုျဖတ္ေက်ာ္ျခင္း” ဆိုတဲ႔စာအုပ္ေလးကို ဖတ္ၾကည့္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလုိက္ခ်င္ပါတယ္ . . ဆရာေရးထားတာေလးေတြကိုလည္း ဖတ္ၾကည့္ႏိုင္ဖို႔ တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

နႏၵာသိန္းဇံ
ခေရာင္းလမ္းကိုျဖတ္ေက်ာ္ျခင္း

နိဒါန္း
ဟိုးေရွးေခတ္ ရြက္သေဘာၤႀကီးေတြနဲ႔ ပင္လယ္ခရီးကို ကူးသန္းသြားလာတဲ႔ေခတ္က တစ္ေန႔မွာ . . ပင္လယ္ထဲမွာ သေဘၤာတစ္စင္းဟာ မုန္တိုင္းမိေနပါတယ္။ ဒီအခါမွာ သေဘၤာကပၸတိန္က သေဘၤာသား လူငယ္တစ္ဦးကို ရြက္တိုင္မႀကီးေပၚတက္ၿပီး (ျဖဳတ္ပစ္မွ ျဖစ္ေတာ႔မယ္႔) ရြက္ႀကိဳးတစ္ခုကို ျဖဳတ္ခ်ုင္တယ္။ ေလက သိပ္ထန္ေနေပမယ္႔ သေဘၤာသားလူငယ္ဟာရဲရဲ၀ံ႔၀ံ႔သြက္သြက္လက္လက္ပဲ ရြက္တိုင္မႀကီးေပၚေရာက္ေအာင္ တက္သြားၿပီး ရြက္ႀကိဳးကို ျဖဳတ္လိုက္တယ္။ ျဖဳတ္ၿပီးလို႔ ျပန္ဆင္းဖို႔ ေအာက္ကို ငံု႕ၾကည့္လိုက္ေတာ႔ . . . သေဘၤာတစ္ခုလံုးဟာ ေဒါသထန္ေနတဲ႔လိႈင္းေလေတြထဲမွာ ရပ္တည္ရာမရ လူးလိမ္႔ေနတာ ျမင္ရတယ္။ ဒါကို အေပၚစီးကေန ျမင္ေနရေတာ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ဒီလူငယ္မွာ သတၲိေတြ၊ ခြန္အားေတြ ဆုတ္သြားၿပီး ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔နဲ႔ မူးမုိက္ ေမ႔ေျမာသလို ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ သေဘၤာကုန္းပတ္ေပၚက သူ႕သူငယ္ခ်င္းဆီ လွမ္းၿပီး “ေဟ႔ … ငါေတာ႔ လိမ္႔က်ေတာ႔မယ္၊ လုပ္ပါအံုး” လို႔ ေအာ္ေျပာတယ္။

ဒီအခါမွာ ကုန္းပတ္ေပၚက သူ႕သူငယ္ခ်င္းက “ေအာက္ကို မၾကည့္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ငံု႔ၾကည့္မေနနဲ႔၊ အေပၚကိုပဲၾကည့္” လို႔ တအားကုန္ လွမ္းေအာ္ၿပီး သတိေပးတယ္။
သူ႔သူငယ္ခ်င္းသတိေပးတဲ႔အတိုင္း သေဘၤာသားလူငယ္ဟာ အေပၚကိုပဲၾကည့္ဖို႔ မ်က္ႏွာမူထားတယ္။ ဒီအခါမွာ ေအာက္က မူးေ၀ ထိတ္လန္႔စရာ ျမင္ကြင္းေတြကို မျမင္ရေတာ႔ စိတ္သက္သာရာ ရလာတယ္။ စိတ္ၿငိမ္လာတယ္။ အားမာန္သတၲိေတြလဲ ျပန္၀င္လာတယ္။ ဒီေတာ႔မွ သေဘၤာသားလူငယ္ဟာ ရြက္တိုင္မႀကီးေပၚကေန သတိ ၀ီရိယထားဆင္းရင္း သေဘၤာကုန္းပတ္ေပၚကို ေအာင္ျမင္စြာပဲ ေရာက္လာတယ္တဲ႔။

ဒီလိုပါပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘ၀မွာ အဆင္မေျပႏိုင္တာေတြ၊ က်ရႈံးတာေတြ၊ ေမွ်ာ္လင္႔သလို ျဖစ္မလာတာေတြကို ေတြ႕ျမင္ဆံုဆည္းေနရတဲ႔အခါမွာ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ေတြ ကုန္သြားတတ္ပါတယ္။ အားမာန္သတၲိေတြ ေလ်ာ႔က်သြားတတ္ပါတယ္။
“ငါေတာ႔ ဒီအေျခအေနက ေက်ာ္ႏိုင္ေတာ႔မွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ က်ပါၿပီ၊ ရႈံးပါၿပီ၊ ဒီဘ၀ ဒီမွ်နဲ႔ပဲ ၿပီးပါၿပီ” ဆိုတဲ႔ အားေလ်ာ႔မႈေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒီလို အားေလ်ာ႔စရာေတြကိုပဲ ျပန္ၾကည့္ေန .. ငံု႕ၾကည့္ေနရင္ေတာ႔ ပိုပိုၿပီး အားေလ်ာ႔မိ၊ စိတ္ပ်က္မိတာက လြဲလို႔ ဘာေအာင္ျမင္မႈမွ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။
ဒီေတာ႔ဘယ္လို အဆင္မေျပတာေတြနဲ႔ဘဲ ႀကံဳေနႀကံဳေန …ဒါေတြကို ျပန္ျပန္ ငံု႔ၾကည့္မေနဘဲ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ႔၊ ျမင္႔ျမင္႔မားမား ခ်မွတ္ထားတဲ႔ ပန္းတိုင္ဆီကိုပဲ ေမာ္ၾကည့္ၿပီး ေျပာခ်င္တာကေတာ႔ … အေပၚကိုပဲၾကည့္ၿပီး သတိ၀ီရိယေတြနဲ႔ လုပ္သင္႔တာေတြကို ဆက္လုပ္ဖို႔ လိုမွာပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္ ဒီမွာ အခုလိုလာေရာက္ေဟာေျပာျခင္းရဲ႕ပဓာနရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ႔ မေျပေခ်ာတဲ႔၊ ဒုကၡလွိဳင္းေလထန္တဲ႔ မေျပမလြင္ ဘ၀ခရီးစဥ္မ်ိဳးကို ကြ်န္ေတာ္လို သြားလာရသူမ်ားပါခဲ႔ရင္ ခရီးသည္အခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းတဲ႔အေနနဲ႔ “ မိတ္ေဆြတို႔ … ေအာက္ကိုငံု႔ၾကည့္ရင္း စိတ္ဓါတ္က်မေနပါနဲ႔၊ အေပၚကိုသာၾကည့္” လို႔ သေဘၤာကုန္းပတ္ေပၚက လူငယ္ လွမ္းေအာ္သတိေပးတဲ႔ သတိေပးစကားကို အတုယူၿပီး သတိေပးဖို႔ပါပဲ။ အခုလို သတိေပးတဲ႔အေနနဲ႔ အခုလို ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပတဲ႔အခါမွာ အေတြ႕အႀကံဳရင့္က်က္ေနၿပီျဖစ္တဲ႔ ၀ါရင္႔ခရီးသည္ တစ္ဦးအေနနဲ႕ ေျပာျပတာေတြျဖစ္တယ္လို႔ေတာ႔ မမွတ္ယူေစလိုပါဘူး။ ၀ါရင္႔ခရီးသည္ မဟုတ္ေသးတဲ႔အတြက္ ဟုိး … ေရွ႕ကသြားႏွင္႔ၾကတဲ႔ ခရီးသည္ေတြဆီကတစ္ဆင္႔ ၾကားရဖူး၊ မွတ္သားခဲ႔ရဖူးတဲ႔ အေတြ႕အႀကံဳေတြ၊ သင္ခန္းစာေတြကို “တစ္ခါတုန္းက … ဤသို႔ .. ဤသို႔တဲ႔” ဆိုတဲ႔ အသံုးအႏႈန္းမ်ဳိးနဲ႔သာ ခရီးသည္အခ်င္းခ်င္းရုိင္းပင္းအားေပးတဲ႔အေနနဲ႔ သတိေပးစကားေျပာသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာတာေတြကို သိၿပီး၊ ၾကားဖူးၿပီးသားေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ထပ္မံၿပီး သိရၾကားရတဲ႔အခါထပ္ၿပီး သတိရတဲ႔အက်ဳိးရွိႏိုင္ေကာင္းရဲ႕လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္။

မေျပေခ်ာတဲ႔ ခရီးကို ကြ်န္ေတာ္တို႔လို သြားရသူမ်ားမဟုတ္ဘဲ ေျပေျပလြင္လြင္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႔ သြားၾကရသူမ်ားအဖို႔ေတာ႔ အခုလို သတိေပးတဲ႔အေနနဲ႔ေျပာျပတာဟာ ပိုၿပီး ေျပလြင္ ေအာင္ျမင္သူေတြျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏုိင္ဖို႔အတြက္ အေထာက္အကူ တစ္စံုတစ္ရာျဖစ္ႏုိင္ေကာင္းရဲ႕လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိပါတယ္။

အခန္း(၁)
၀ိုးတ၀ါးလမ္းႏွင္႔ အေတြးအျမင္ အလင္းေရာင္

ဘ၀ခရီးမွာ မေတြ႕ခ်င္၊ မဆံုခ်င္ေပမယ္႔ ေတြ႕လာရတာ၊ ႀကံဳလာရတာက ‘ဒုကၡ’ ကိုပါပဲ။ ဒုကၡကိုေတြ႕ဆံုဖို႔ ဘယ္သူမွ လြမ္းလြမ္းေမာေမာ မတမ္းတပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ဒုကၡနဲ႔ေတာ႔ ေတြ႕ႀကံဳရတာပဲ။ “ဒုကၡနဲ႕ဆံုဆည္းရပါလို၏၊ ဒုကၡနဲ႔ မကြဲမကြာေနရပါလို၏” လို႔လဲ ဘယ္သူမွ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ဆုမေတာင္းဘူး။ ဆုမေတာင္းေပမယ္႔ ျပည့္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ . . . ဒုကၡနဲ႔ ဆံုဆည္းေနရလို႔ပဲ။ ဒုကၡနဲ႔ အစဥ္လိုလို မကြဲမကြာေတြ႕ဆံု ေပါင္းေဖာ္ေနရလို႔ပါပဲ။
ဒုကၡကုိ အသြင္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ကို ဘ၀ခရီးမွာေတြ႕ရဆံုရတယ္။ အခက္အခဲေတြ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြ အျဖစ္နဲ႔လဲ ဆံုဆည္းရတယ္။ ရက္စက္မႈေတြ၊ မသမာမႈေတြ၊ တရားမမ်ွတမွဳေတြ အေနနဲ႔လည္း ေတြ႕ရႀကံဳရတယ္။
ဒီလိုႀကံဳေတြ႕ရတဲ႔အခါ …
တခ်ိဳ႕က စိတ္ပ်က္သြားတတ္ၾကတယ္။ စိတ္ဓာတ္ေတြက်ဆင္းသြားတတ္ၾကတယ္။ အခုလို အခက္အခဲေတြ၊ ေဘးရန္အႏၱရာယ္ေတြစတဲ႔ ျပသနာေတြကို ႀကံဳရတာဟာ အတိတ္ကံမေကာင္းလို႔ဘဲလို႔ ယူဆတတ္ၾကတယ္။ ကံၾကမၼာေပၚအျပစ္ပံုခ်တတ္ၾကတယ္။ ဒီပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ေျပလည္တာေတြ၊ ေကာင္းတာေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ရရင္လဲ ကံေၾကာင္႔၊ ကံေကာင္းတဲ႔အတြက္ေၾကာင္႔လို႔ ယူဆတတ္ၾကတယ္။ ဒီအယူအဆကို ၾကည့္ရင္ အတိတ္ကံၾကမၼာဟာ လူတစ္ဦးရဲ႕ဘ၀ကို ေကာင္းေအာင္၊ ဆိုးေအာင္၊ အခက္အခဲေတြနဲ႔ေတြ႕ႀကံဳေအာင္၊ ေျပလြင္တာေတြနဲ႔ဆံုဆည္းေအာင္ ျပဌာန္းေပးေနတဲ႔ သေဘာရွိတယ္။ ဒီအယူအဆကို ခံယူထားရင္ “ၾကမၼာ၀ါဒ” ဒါမွမဟုတ္ အတိတ္ကံကိုသာ ယံုၾကည္ေသာ၀ါဒ “Fatalism” ကို လံုးလံုးလက္ခံေနရာေရာက္တယ္။

တခ်ဳိ႕ကေတာ႔လဲ ဘ၀ခရီးမွာ ႀကံဳေတြ႕လာရတဲ႔ အခက္အခဲေတြ၊ မေျပလည္မႈေတြ၊ က်ရႈံးတာေတြဟာ ေလာကကိုဖန္ဆင္းတဲ႔ တန္ခိုးေတာ္ရွင္ ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္အတိုင္းေတြ႕ရႀကံဳရတာပဲလို႔ ယူဆၾကတယ္။ ဘုရားသခင္ကို အခ်ဳိ႕ကလဲ “ငါတို႔ကို အခုလို အခက္အခဲေတြ၊ ဒုကၡအႏၱရာယ္ေတြနဲ႕ ဘုရားသခင္က ဘာေၾကာင့္ေတြ႕ႀကံဳဆံုဆည္းေစခ်င္ပါလိမ္႔” ဆိုတဲ႔ သံသယနဲ႕ ဘုရားသခင္အေပၚ မ၀ံ႔မရဲအျပစ္တင္ၾကတယ္။ ဒီလို ယံုၾကည္သူဟာ အတိတ္ကံၾကမၼာကိုသာ ယံုၾကည္သူနဲ႔ မျခားနားပါဘူး။ ဒီလိုယံုၾကည္ေနရင္ အခက္အခဲေတြ၊ ေဘးအႏၲရယ္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ႀကံဳတဲ႕အခါ ေပ်ာ႔ည့ံသူ၊ အရႈံးေပးသူ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ပစၥဳပၸန္ဥာဏ္၊ ၀ီရိယအားေတြကို မစိုက္ထုတ္မိဘဲ ေတြေ၀သူလဲျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။ ကိုယ္႔ဘ၀ကို ကိုယ္မပိုင္ေတာ႔သလိုလဲ ျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။

တခ်ဳိ႕ကေတာ႔လဲ အခက္အခဲေတြ၊ ေဘးအႏၲရယ္ေတြနဲ႔ ႀကံဳလာတဲ႔အခါ ကမူးရွဴးထိုး စိတ္လိုက္မာန္ပါ ေျဖရွင္းတတ္ၾကတယ္။ အၾကမ္းပတမ္း ရင္ဆိုင္တတ္ၾကတယ္။ ဒါဟာ အေျခအေနကို မွန္မွန္ကန္ကန္ရႈျမင္ၿပီး လုပ္တာမဟုတ္ေတာ႔ အျပဳအမူေတြဟာ မွားႏိုင္တယ္၊ ရမ္းကားတဲ႔ အျပဳအမူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ေၾကာက္ကန္ကန္ျခင္းမ်ဳိးေတြလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒီေန႕ကမာၻမွာ ေၾကာက္ကန္ကန္ၿပီး အၾကမ္းဖက္တဲ႔ ၀ါဒေတြ “Terrorism” ကို ခံယူၿပီး ျပသနာေတြကို ေျဖရွင္းေနသူေတြလဲ ရွိၾကတယ္။ အၾကမ္းဖက္ျခင္းအားျဖင္႔ အခက္အခဲေတြကို ေက်ာ္လႊားႏုိင္ဖို႔မလြယ္ဘူး။ ေအာင္ျမင္မႈရဖို႔ မလြယ္ဘူး၊ မေအာင္ျမင္တဲ႔အခါ လူဟာ ေတြေ၀သြားျပန္တာပဲ။ ေတြေ၀တဲ႔စိတ္၊ ေတြေ၀တဲ႔အျမင္ရွိလာရင္ လူ႔ဘ၀ လူ႕ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးကို အခ်ည္းအႏွီး လူ႕ေလာကႀကီးအျဖစ္၊ အခ်ည္းႏွီးေသာ၊ အဓိပၸာယ္မဲ႔ေသာ ဘ၀ႀကီးအျဖစ္ ထင္ျမင္ယူဆတဲ႔ “အခ်ည္းအႏွီး အဓိပၸာယ္မဲ႔၀ါဒ” Nihilism ကို ခံယူလာတတ္တယ္။ သံုးသပ္မႈ မမွန္ရင္၊ ရႈျမင္မႈ မမွန္ရင္ ခံယူခ်က္၊ ယူဆခ်က္ေတြ မွားတတ္တာပဲ။

ဒီေတာ႔ အခက္အခဲေတြ၊ ေဘးအႏၲရာယ္ေတြကို ႀကံဳလာတဲ႔အခါ မွန္ကန္တဲ႔သေဘာထား၊ အစြန္းမေရာက္တဲ႔ အျမင္၊ ပဓာန အက်ဆံုး အေၾကာင္းအရာကို သိတဲ႔အသိနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းတတ္ဖို႔ လိုမွာပဲ။ ဒါကိုေျပာရင္းနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ကေလးတစ္ခုကို အမွတ္ရမိတယ္။ . . . . . .

(ဆက္လက္ေစာင္႔စားဖတ္ရႈပါရန္ …)